برمدار آفتاب: سبک زندگی بر مدار حیات رضوی صفحه 13

2. انس با خدا

ایمان پذیری

ایمان را اعتقاد قلبی و اقرار با زبان و عمل با اعضای بدن(1) میدانست.

ایمان داشتن را یک درجه بهتر از مسلمان شدن و پرهیزکاربودن را یک درجه برتر ازایمان داشتن و یقین را یک درجه بهتر از پرهیزکاری. می فرمود: «بین بنده های خدا، هیچ چیز کمتر از یقین، توزیع نشده است.»(2)

خاطرنشان می کرد: «مؤمن تا این سه خصلت را نداشته باشد، مؤمن نیست: یک خصلت از خدایش و یک خصلت از پیامبرش و یک خصلت از امامش، خصلتی که از خدا باید داشته باشد، رازداری است. خدا فرموده است: « عالهٔ الغیب فلا یظهژ علی غیبه آخداً بالا من ازتضی من ژشول... ». (3) آن خصلت پیامبر، خوش رفتاری با مردم است؛ زیرا خدا پیامبرش را به خوش رفتاری با مردم دستور داده است: «خذ العفو و أمُز بالغزف و آغرض عن الجاهلین.(4) خصلتی هم که از امامش باید داشته باشد، صبر در سختی و گرفتاری است.» (5)

برای ایمان چهار ستون ذکر می کرد: «توکل بر خدا، راضی بودن به خواست خدا، تسلیم بودن در برابر دستورهای خدا و واگذارکردن کارها به خدا.»(6)

شیعیان و مؤمنان حقیقی را کسانی میدانست که به یکی بودن خدا اقرار کنند و به این امور ایمان داشته باشند: معراج، پرسش در قبر، حوض کوثر، شفاعت، آفریده شدن بهشت و دوزخ و صراط، روز قیامت، وجود میزان در روز قیامت، زنده شدن

1- محمدبن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، عیون اخبار الرضا، ج 1، ص227
2- محمدبن یعقوب بن اسحاق کلینی رازی، الکافی، ج 2، ص 51
3- جن، 26و27: «دانای غیب است و هیچ کس را از غیب خود آگاه نمی کند * مگر رسولانی که آن ها را برگزیده است....»
4- اعراف، 199: «راه عفو را در پیش بگیر و به نیکوکاری فرمان بده.»
5- محمد بن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، آمالی الصدوق، ص 329
6- عبدالله بن جعفر حمیری، قرب الاسناد، ص 354