- پیشگفتار 1
- در آمد 3
- فصل نخست: پرتویی از آفتاب 4
- اشاره 4
- 2. پدر 5
- 1. تولد 5
- 5. فرزند 6
- 3. مادر 6
- 4. همسر 6
- 6. امامت 7
- 8. زیارت 8
- 7. شهادت 8
- فصل دوم: ارتباط با خدا 10
- اشاره 10
- اراده ی خدا 11
- 1. خدا باوری 11
- وجود خدا 11
- علم خدا 11
- یگانگی خدا 12
- شرک به خدا 12
- 2. انس با خدا 13
- ایمان پذیری 13
- خدا اندیشی 14
- بندگی خدا 14
- نماز گزاری 15
- شب زنده داری 21
- روزه داری 22
- دعاها وذکرها 23
- حج 23
- آیه الکرسی 25
- قرآن 25
- معاد اندیشی 28
- اشاره 30
- فصل سوم: حجت خدا 30
- 1. نیاز به امام 31
- 2. اطاعت از اولی الأمر 32
- 3. اهل بیت علیهم اسلام 32
- 4. امیرمؤمنان 33
- غدیر 34
- 5. عاشورای حسینی 36
- 6. مهدویت 37
- 7. زیارت 39
- فصل چهارم: خویشتن 42
- اشاره 42
- 1. سیمای ظاهری 43
- چهره 43
- قامت 44
- هیبت و وقار 44
- آراستگی 44
- پوشاک 48
- خوابیدن 49
- خوردن 50
- خندیدن 50
- عالم آل محمد 53
- 2. سیمای علمی 53
- پاسخ گویی 54
- گسترش علوم 55
- گستره شاگردان 55
- 3. سیمای اخلاقی 56
- علم آموزی 56
- آگاهی به همۀ زبان ها 56
- ادب 56
- اخلاق 57
- گفتار 57
- گذشت 58
- اندیشه 58
- بردباری 58
- تواضع 59
- توکل 59
- سپاسگزاری 60
- اخلاص 61
- مروّت 61
- راستی 61
- خاموشی 61
- هوای نفس 62
- امانت داری 62
- گناه گریزی 62
- حسابرسی نفس 63
- نهی از صفات رذیله 63
- خوش گمانی 64
- انسان نمونه 64
- توبه 64
- جدال 65
- اسراف نکردن 65
- منع از دشمنی و بدگویی 65
- نیکی 66
- مدیریت زمان 67
- نظم 67
- مشورت 67
- فعالیت اقتصادی 68
- توجه به مشکلات یاران 70
- اشاره 72
- فصل پنجم: خانه و خانواده 72
- 1. خانه 73
- خانه آسمانی 73
- والدین 75
- همسر 77
- فرزند 80
- 2. خویشاوندان 84
- برادر 84
- صلهٔ رحم 84
- مهمان و مهمانی 86
- اشاره 88
- فصل ششم: جامعه 88
- انس با کارگر 89
- معین کردن مبلغ 89
- 1. خدمتکاران و کارگران 89
- 2. مردم 90
- مشورت با کارگر 90
- اشاره 90
- نظارت همگانی 91
- ولایتعهدی با اجبار و تهدید 92
- 3. ولایتعهدی 92
- معاشرت 92
- مهرورزی 92
- ولایتعهدی؛ به صورت مشروط 93
- چرایی پذیرش 93
- اشاره 94
- فصل هفتم: بهداشت و سلامت 94
- 1. بهداشت دهان و دندان 95
- 2. بهداشت بدن 96
- 3. بهداشت محیط 97
- 4. خوردنی ها 97
- نمک 97
- نخود 97
- خرما 97
- سویق 98
- کُندر 98
- سبزی 98
- کدو 98
- انار 99
- انجیر 99
- کاسنی 100
- نان 100
- باقلا 100
- برنج 100
- سیب 101
- زیتون 101
- انگور و مویز 101
- عدس 102
- بِه 102
- چغندر 102
- خربزه 103
- عسل 103
- گوشت 103
- 5. نوشیدن 104
- 7. سفر 105
- 6. نشستن 105
- 8. بیماری 106
- 9. عیادت 107
- کتابنامه 108
خدا او را از عذاب قبر و عذاب جهنم پناه می دهد و عمرش را طولانی می کند و روزی اش را افزایش میدهد.(1)
در نظر او، خانه هایی که در آن، شب هنگام نماز خوانده می شود، روشنی و نور به آسمان و ساکنان آسمان می دهند؛ همانطور که ستارگان آسمان برای ساکنان زمین نورافشانی می کنند.(2)
موقعی که یک سوم آخر شب می رسید، از رختخوابش بلند میشد. درحالی که به تکبیر و تسبیح و تهلیل مشغول بود و «استغفرالله» (استغفار) میگفت، مسواک می زد و وضو می گرفت و به نماز مشغول می شد. هشت رکعت نماز می خواند و در هر دو رکعت، سلام می داد. در دو رکعت اولی، سورهٔ حمد و توحید را سه مرتبه قرائت می کرد. بار دیگر بر می خاست و دو رکعت شفع را می خواند. در هر دو رکعت، حمد را یک بار و توحید را سه بار میخواند و در رکعت دوم، بعد از قرائت و قبل از رکوع، قنوات می گرفت. بعد از اینکه سلام می داد، نماز وتر را شروع می کرد و در آن، سورهٔ حمد را یک بار و توحید را سه بار میخواند. بعد از توحید، یک بار سوره های فلق و ناسی را میخواند و قبل از رکوع، قنوت میگرفت و در قنوت خود می گفت: وأللَّهُمْ اهدنا فیمن هدیت وعافنا فیمن عافیت وتولّنا فیمن تولّیت و بارک لنا فیما أعطیت و قنا شرّ ما قضیت فإنک تعضی وَ لا یقضی علیک إنَّهُ لا یذلُ مَن والیت ولا نیز من عاذیت تبار تخت ژئنا و تعالیت.» پس از اینکه نمازش تمام میشد، مشغول تعقیبات می شد. وقتی که نزدیک طلوع آفتاب می شد، برمی خاست و دو رکعت نافله صبح را می خواند.(3)
روزه داری
خیلی روزه می گرفت. سه روز روزه در هر ماه را از دست نمیداد و می فرمود: «روزهٔ
1- محمدبن احمد بن فتال نیشابوری، روضهٔ الواعظین و بصیرهالمعتظین، ج2، ص 320
2- محمد بن احمد بن فتال نیشابوری، روضهٔ الواعظین و بصیرهالمعتظین، ج2، ص 320
3- محمد بن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، عیون اخبار الرضا، ج2، ص 181 و 182