- پیشگفتار 1
- در آمد 3
- فصل نخست: پرتویی از آفتاب 4
- اشاره 4
- 2. پدر 5
- 1. تولد 5
- 5. فرزند 6
- 3. مادر 6
- 4. همسر 6
- 6. امامت 7
- 8. زیارت 8
- 7. شهادت 8
- اشاره 10
- فصل دوم: ارتباط با خدا 10
- علم خدا 11
- 1. خدا باوری 11
- وجود خدا 11
- اراده ی خدا 11
- شرک به خدا 12
- یگانگی خدا 12
- ایمان پذیری 13
- 2. انس با خدا 13
- خدا اندیشی 14
- بندگی خدا 14
- نماز گزاری 15
- شب زنده داری 21
- روزه داری 22
- دعاها وذکرها 23
- حج 23
- قرآن 25
- آیه الکرسی 25
- معاد اندیشی 28
- اشاره 30
- فصل سوم: حجت خدا 30
- 1. نیاز به امام 31
- 2. اطاعت از اولی الأمر 32
- 3. اهل بیت علیهم اسلام 32
- 4. امیرمؤمنان 33
- غدیر 34
- 5. عاشورای حسینی 36
- 6. مهدویت 37
- 7. زیارت 39
- اشاره 42
- فصل چهارم: خویشتن 42
- 1. سیمای ظاهری 43
- چهره 43
- قامت 44
- آراستگی 44
- هیبت و وقار 44
- پوشاک 48
- خوابیدن 49
- خندیدن 50
- خوردن 50
- عالم آل محمد 53
- 2. سیمای علمی 53
- پاسخ گویی 54
- گستره شاگردان 55
- گسترش علوم 55
- آگاهی به همۀ زبان ها 56
- ادب 56
- علم آموزی 56
- 3. سیمای اخلاقی 56
- گفتار 57
- اخلاق 57
- گذشت 58
- بردباری 58
- اندیشه 58
- توکل 59
- تواضع 59
- سپاسگزاری 60
- اخلاص 61
- مروّت 61
- خاموشی 61
- راستی 61
- امانت داری 62
- گناه گریزی 62
- هوای نفس 62
- نهی از صفات رذیله 63
- حسابرسی نفس 63
- خوش گمانی 64
- توبه 64
- انسان نمونه 64
- اسراف نکردن 65
- جدال 65
- منع از دشمنی و بدگویی 65
- نیکی 66
- مدیریت زمان 67
- مشورت 67
- نظم 67
- فعالیت اقتصادی 68
- توجه به مشکلات یاران 70
- فصل پنجم: خانه و خانواده 72
- اشاره 72
- خانه آسمانی 73
- 1. خانه 73
- والدین 75
- همسر 77
- فرزند 80
- 2. خویشاوندان 84
- برادر 84
- صلهٔ رحم 84
- مهمان و مهمانی 86
- فصل ششم: جامعه 88
- اشاره 88
- معین کردن مبلغ 89
- 1. خدمتکاران و کارگران 89
- انس با کارگر 89
- 2. مردم 90
- اشاره 90
- مشورت با کارگر 90
- نظارت همگانی 91
- معاشرت 92
- مهرورزی 92
- ولایتعهدی با اجبار و تهدید 92
- 3. ولایتعهدی 92
- ولایتعهدی؛ به صورت مشروط 93
- چرایی پذیرش 93
- اشاره 94
- فصل هفتم: بهداشت و سلامت 94
- 1. بهداشت دهان و دندان 95
- 2. بهداشت بدن 96
- نخود 97
- 4. خوردنی ها 97
- خرما 97
- 3. بهداشت محیط 97
- نمک 97
- کدو 98
- کُندر 98
- سویق 98
- سبزی 98
- انجیر 99
- انار 99
- باقلا 100
- برنج 100
- نان 100
- کاسنی 100
- سیب 101
- انگور و مویز 101
- زیتون 101
- عدس 102
- چغندر 102
- بِه 102
- گوشت 103
- خربزه 103
- عسل 103
- 5. نوشیدن 104
- 7. سفر 105
- 6. نشستن 105
- 8. بیماری 106
- 9. عیادت 107
- کتابنامه 108
این سه روز، مثل روزه گرفتن همهٔ سال است.»(1)
نمازش را قبل از افطار کردن می خواند.(2)
حج
رفتن به حج را رفتن به مهمانی خدا میدانست و ازجمله حکمت های امر به آن را این گونه بیان می کرد: «رسیدن به حضور خداوند متعال و طلب رحمت و مغفرت وتوبه از گناهان. »(3)
دعاها وذکرها
به خواندن دعا سفارش می کرد. می فرمود: «بروید سراغ سلاح پیامبران!» پرسیدند: «سلاح پیامبران دیگر چیست؟!» گفت: «سلاح انبیا دعا کردن است.»(4)
قبل از دعا ابتدا صلوات بر محمد و آلش می فرستاد و پیوسته این صلوات رادر نماز و غیر نماز، بر زبان مبارکشی جاری می ساخت.(5)
اغلب اوقات، ذکر خدا بر لبش بود.(6)
هنگام خروج از منزلشی، این دعا را می خواند: «بسم الله خرجت و بسم الله ولجات وَ عَلَی الله توَکُلت لا حَوّل وَلا قوّه إلا بالله العلی العظیم. ) (به نام خدا بیرون می روم و به نام خدا وارد می شوم و به خدا توکل می کنم. همهٔ قدرتها از خداست.)(7)
از قول رسول خدایان این طور تأکید می کرد: «کلمهٔ لا اله بالا الله در نزد خدا بسیار ارزشمند است. هرکس مخلصانه آن را بگوید، سزاوار بهشت می شود و هرکس
1- محمدبن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 184
2- محمدبن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، عیون اخبار الرضا، ج2، ص182
3- محمد بن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، عیون اخبار الرضا، ج2، ص 119
4- حسن بن فضل طبرسی، مکارم الاخلاق، ص 270
5- محمدبن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، عیون اخبار الرضا، ج2، ص182
6- . محمد بن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 180
7- احمد بن محمد بن خالد برقی، المحاسن، ج2، ص 351