- پیشگفتار 1
- در آمد 3
- فصل نخست: پرتویی از آفتاب 4
- اشاره 4
- 2. پدر 5
- 1. تولد 5
- 4. همسر 6
- 3. مادر 6
- 5. فرزند 6
- 6. امامت 7
- 8. زیارت 8
- 7. شهادت 8
- فصل دوم: ارتباط با خدا 10
- اشاره 10
- 1. خدا باوری 11
- علم خدا 11
- وجود خدا 11
- اراده ی خدا 11
- شرک به خدا 12
- یگانگی خدا 12
- 2. انس با خدا 13
- ایمان پذیری 13
- خدا اندیشی 14
- بندگی خدا 14
- نماز گزاری 15
- شب زنده داری 21
- روزه داری 22
- دعاها وذکرها 23
- حج 23
- آیه الکرسی 25
- قرآن 25
- معاد اندیشی 28
- اشاره 30
- فصل سوم: حجت خدا 30
- 1. نیاز به امام 31
- 3. اهل بیت علیهم اسلام 32
- 2. اطاعت از اولی الأمر 32
- 4. امیرمؤمنان 33
- غدیر 34
- 5. عاشورای حسینی 36
- 6. مهدویت 37
- 7. زیارت 39
- اشاره 42
- فصل چهارم: خویشتن 42
- چهره 43
- 1. سیمای ظاهری 43
- آراستگی 44
- قامت 44
- هیبت و وقار 44
- پوشاک 48
- خوابیدن 49
- خوردن 50
- خندیدن 50
- عالم آل محمد 53
- 2. سیمای علمی 53
- پاسخ گویی 54
- گسترش علوم 55
- گستره شاگردان 55
- آگاهی به همۀ زبان ها 56
- علم آموزی 56
- ادب 56
- 3. سیمای اخلاقی 56
- گفتار 57
- اخلاق 57
- اندیشه 58
- گذشت 58
- بردباری 58
- تواضع 59
- توکل 59
- سپاسگزاری 60
- خاموشی 61
- مروّت 61
- راستی 61
- اخلاص 61
- گناه گریزی 62
- امانت داری 62
- هوای نفس 62
- نهی از صفات رذیله 63
- حسابرسی نفس 63
- توبه 64
- انسان نمونه 64
- خوش گمانی 64
- اسراف نکردن 65
- جدال 65
- منع از دشمنی و بدگویی 65
- نیکی 66
- نظم 67
- مدیریت زمان 67
- مشورت 67
- فعالیت اقتصادی 68
- توجه به مشکلات یاران 70
- فصل پنجم: خانه و خانواده 72
- اشاره 72
- خانه آسمانی 73
- 1. خانه 73
- والدین 75
- همسر 77
- فرزند 80
- صلهٔ رحم 84
- برادر 84
- 2. خویشاوندان 84
- مهمان و مهمانی 86
- فصل ششم: جامعه 88
- اشاره 88
- معین کردن مبلغ 89
- انس با کارگر 89
- 1. خدمتکاران و کارگران 89
- 2. مردم 90
- اشاره 90
- مشورت با کارگر 90
- نظارت همگانی 91
- معاشرت 92
- ولایتعهدی با اجبار و تهدید 92
- 3. ولایتعهدی 92
- مهرورزی 92
- چرایی پذیرش 93
- ولایتعهدی؛ به صورت مشروط 93
- اشاره 94
- فصل هفتم: بهداشت و سلامت 94
- 1. بهداشت دهان و دندان 95
- 2. بهداشت بدن 96
- 3. بهداشت محیط 97
- نمک 97
- خرما 97
- نخود 97
- 4. خوردنی ها 97
- سویق 98
- کُندر 98
- سبزی 98
- کدو 98
- انار 99
- انجیر 99
- باقلا 100
- نان 100
- برنج 100
- کاسنی 100
- انگور و مویز 101
- سیب 101
- زیتون 101
- چغندر 102
- عدس 102
- بِه 102
- گوشت 103
- خربزه 103
- عسل 103
- 5. نوشیدن 104
- 6. نشستن 105
- 7. سفر 105
- 8. بیماری 106
- 9. عیادت 107
- کتابنامه 108
وعده می داد: «امام بعد از من، فرزندم محمد است و پس از او فرزندش علی خواهد بود و پس از وی، فرزندش حسن و سپس فرزند او حجت قائم است که مردم در غیبت، انتظارش را می کشند. در هنگام ظهور حجت، مردم از او فرمان می برند. اگر از دنیا فقط یک روز باقی مانده باشد، خدا آن روز را ان قدر طولانی می کند تا او ظهور کند و جهان را از عدل وداد پر سازد.»
توضیح میداد که زمان ظهور و قیام مهدی مانند روز قیامت، نامعلوم است و فقط خدا می داندش، از پیامبر روایت می کرد که از آن جناب پرسیدند: «قائم چه وقت ظهور می کند؟» فرمود: «قیام او مانند روز قیامت است که خدا می فرماید: ولا یُجَلِّیها لوفتها إلا هُوَ ثقُلْتُ فی السّماوات والأرض لا تأتیکُمْ إِلا بغته(1) (جزاو هیچ کس آن را در موقع خود آشکار نمی کند. تحمل این حادثه برای آسمان ها و زمین سخت است و یک دفعه سراغ تان میآید.»(2)
سؤال کردند: «آیا شما صاحب الامر هستید؟» در پاسخ فرمود: «من صاحب امر هستم؛ اما آن صاحب امری نیستم که جهان را پس از ظلم وستم پر از عدل وداد می کند. قائم و صاحب امر هنگامی که خروج کند، در سن پیرمردان خواهد بود و با هیکل و چهرهٔ جوانان. قائم بدنی بسیار قوی دارد و اگر بخواهد، درختی تنومند را از جای می کند. عصای موسی و انگشتر سلیمان با او خواهد بود. او چهارمین فرزند من است که خدا از چشمها پنهانش می کند و هرگاه اراده کند، او را ظاهر می کند تا جهان را پس از آنکه پر از ستم شده است، پر از عدالت کند.»(3)
می فرمود: «از نشانه های مهم او این است که گذر شب و روز پیرش نمی کند، تا
1- اعراف،187
2- محمدباقر مجلسی، بحار الانوار، ج 51، ص 154؛ محمد بن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، کمال الدین و تمام النعمه، ج2، ص 372
3- محمدبن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، کمال الدین و تمام النعمه، ج2، ص 376فضل بن حسن طبرسی، اعلام الوری باعلام الهدی، ج2، ص 241