برمدار آفتاب: سبک زندگی بر مدار حیات رضوی صفحه 56

علم آموزی

در علم آموزی، شرم وحیا را قبول نداشت: «کسی که علم ندارد، نباید از یادگیری خجالت بکشد.»(1)

آگاهی به همۀ زبان ها

به تمام زبانها مسلط بود و با افراد به زبان خودشان گفتوگو می کرد. احمدبن زیاد همدانی به نقل از اباصلت میگوید:

به خدا قسم، او فصیح ترین مردم و عالم ترین به هر زبانی بود. روزی به حضرت عرض کردم: «ای پسر پیامبر، متعجبم از اینکه شما به تمامی لغات با اختلافاتی که دارند، این طور تسلط دارید!» فرمود: « اباصلت، من حجت خدا بر بندگان اویم و خدا حجتی را بر قومی برنمی انگیزد که زبان آنان را نفهمد. این خبر به تو نرسیده است که امیرمؤمنان علی شنید: فرمود: آوتینا فضل الخطاب (به ما فصل خطاب داده اند) مگر

فصل خطاب غیر از دانستن زبانهای مردم است؟!»(2)

3. سیمای اخلاقی

ادب

می فرمود که ادب، با رنج و سختی به دست میآید و کسی آن را به دست می آورد که برایش زحمت بکشد.(3)

هرگز دیده نشد که در معابر عمومی آب دهان بیندازد.(4)

1- محمد بن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 44
2- محمدبن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، عیون اخبار الرضا، ج2، ص 228
3- محمدبن یعقوب بن اسحاق کلینی رازی، الکافی، ج 1، ص 24
4- محمدبن علی بن بابویه قمی (شیخ صدوق)، عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 184