خلاصه عبقات الانوار: حدیث ولایت صفحه 10

و مورد اعتماد خودشان نقل کرده اند. به ادعای دهلوی، تنها ثعلبی آن را آورده است. سپس روایت های آن را تضعیف کرده و آن را به تمامی محدثان اهل سنت نسبت داده است! و ثعلبی را به بیهوده گویی توصیف کرده که میان خشک و تر، جدایی و تفاوتی نمی بیند. با وجود این که ثعلبی _ به اعتراف کتاب های خودشان _ از دانشمندان بزرگشان است، از جمله کتاب «ازاله الخفا فی سیره الخلفا» نوشته ی پدر دهلوی. وی می گوید: «این حدیث را منحصرا ثعلبی نقل کرده است» که این سخن، خود از دروغ های آشکار و رسوا کننده است.

به هر حال، روش این مرد در کتابش چنین است. او هر دلیلی را که در کتاب های معتبر اهل سنت و از زبان دانشمندان بزرگ و سرآمد خودشان در راستای دلالت بر حقانیت مذهب امامیه می یابد، مورد تکذیب و ردّ و دشمنی و تعصب قرار می دهد.

از جمله، حدیث شریف ولایت است که هر انسان منصفی که بخشی از اِسنادهای آن را در این کتاب ببیند، می یابد که از فضیلت های بسیار ارزشمند حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام است که باخبرهای کاملاً صحیح ثابت شده است. بدین روی، ژرفای دشمنی و کینه توزی دهلوی برای هر فردی منصف نمودار می شود.

سخنی از ابوجعفر اسکافی

در اینجا برای روشن شدن زشتی بی حد انکار منقبت ها و ابطال فضیلت های حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام سخنی از ابوجعفر اسکافی می آوریم که در پاسخ گفته ی جاحظ گوید:

«عثمانیه گفته اند: برترین و سزاوارترین امّت برای امامت، ابوبکربن ابی قحافه است، زیرا به گونه ای اسلام آورده که هیچ کس در دورانش این گونه اسلام نیاورده است. مردم درباره ی نخستین فرد که اسلام آورده، اختلاف کردند. گروهی گفتند: ابوبکر؛ گروهی دیگر گفتند: زید بن حارثه، و عده ای گفتند: خبّاب بن أرت.

اگر اخبار و تعداد رجال و درستی اِسنادهایشان را بررسی کنیم، می بینیم که خبر تقدّم اسلام ابوبکر گسترده تر و رجالش بیشتر و اِسنادهایش صحیح تر است، لذا این خبر، مشهورتر و لفظ هم نمایان تراست. به اضافه ی شعرهای صحیح و خبرهای فراوان در حیات پیامبر خدا صلی الله علیه و آله وسلم ونیز پس از وفاتش؛ با این توضیح که میان شعرها و خبرها تفاوتی وجود ندارد، اگر در ورود و اصل نقلش، همیاری و اتفاق و اشتراکی نباشد.

لیکن این روش را کنار می گذاریم و از آن می گذریم، زیرا برهان استوار در دست داریم. پس به کمترین منزلت ابوبکر بسنده می کنیم و در برابر این سخن کوتاه می آییم و می گوییم: