خلاصه عبقات الانوار: حدیث ولایت صفحه 125

خدمت رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم می نشستیم دیده هایمان را به زیر می انداختیم. رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم فرمود: دست بردار از گفته ات ای بریده. بریده گفت: با چشم رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم را نگاه کردم، ناگهان دیدم چهره شان دگرگون می شود! هنگامی که آن حالت را دیدم عرض کردم: از خشم خداوند و پیامبرش به خداوند پناه می برم. به خداوند سوگند پس از آنچه از رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم دیدم هرگز علی را دشمن نمی دارم.

نقل بیست و پنجم

ابوالقاسم بن حصین، از ابوعلی بن مذهب، از احمد بن جعفر، از عبدالله بن احمد، از پدرش، از یحیی بن سعید، از عبدالجلیل که گفت: به گروهی رسیدم که ابومجلز و ابن بریده در میان آنان بودند، عبدالله بن بریده گفت: پدرم بریده گفت: علی را چنان دشمن می داشتم که هرگز کسی را مانند او دشمن نمی داشتم. گفت: یکی از قریش را فقط بر محور دشمنی علی دوست می داشتم. آن مرد به فرماندهی گروهی فرستاده شد و من همراه او شدم، فقط به علت دشمنی او با علی. اسیرانی به دست آوردیم. [آن مرد [به رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم نوشت کسی را برای جدا کردن خمس برایمان بفرست. علی را نزد ما فرستاد _ در میان خمس کنیزی از بهترین اسیران بود _ خمس اسیران را مشخص و تقسیم کرد، سپس در حالی که آب از سرش می چکید بیرون آمد. گفتیم: ای ابوالحسن این چیست؟ گفت: آیا کنیزی را که در میان اسیران بود، ندیدید؟ وقتی تقسیم شد، ضمن خمس قرار گرفت. سپس به خاندان رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم رسید، آنگاه به خاندان علی رسید و با او همبستر شدم. آن مرد (جریان را) به پیامبر خدا صلی الله علیه و آله وسلم نوشت. گفتم: مرا بفرست، او به عنوان تصدیق کننده مرا فرستاد. همواره نامه را می خواندم و می گفتم: راست گفت. [رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم [دست مرا و نامه را گرفت [و] فرمود: آیا علی را دشمن می داری؟ عرض کردم: آری. فرمود: هرگز او را دشمن مدار و اگر دوستش می داشته ای بر دوستی خود بیافزای. سوگند به کسی که جان محمد در دست اوست، سهم خاندان علی در خمس بیش از یک کنیز است. پس از کلام رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم علی را بیش از همه دوست می داشتم.

عبدالله گفت: سوگند به خداوندی که غیر از او خدایی نیست، در نقل این حدیث، کسی جز پدرم بریده میان من و پیامبر خدا صلی الله علیه و آله وسلم نیست.

نقل بیست و ششم

أبوسهل محمد بن ابراهیم، از ابوالفضل رازی، از جعفر بن عبدالله، از محمد بن هارون، از محمد بن