خلاصه عبقات الانوار: حدیث ولایت صفحه 155

غنیمت ها کنیزی برگرفت (در حالی که غسل کرده بود) گمان برد که او را به غنیمت گرفته و با او همبستر شده است.

اسماعیلی به طرقی از روح بن عباده آورده که: علی را به سوی خالد فرستاد تا خمس را تقسیم کند. و در روایتی از اوست: تا غنیمت ها را تقسیم کند، علی از آن ها برای خود زن اسیر یعنی کنیزی را برگزید، سپس صبح کرد در حالی که آب از سرش می چکید.

(به خالد گفتم: آیا به این توجه نمی کنی؟)یعنی به علی!

(هنگامی که خدمت پیامبر صلی الله علیه و سلم آمدیم آن را بازگو کردم) چیزی را که از علی _ رضی الله عنه _ دیدم (برای ایشان) علیه الصلوه و السلام گفتم: (فرمود:ای بریده آیا علی را دشمن می داری؟ گفتم آری فرمود: او را دشمن مدار)

احمد به نقل عبدالجلیل از عبدالله بن بریده از پدرش، افزوده است: اگر او را دوست می داشتی، دوستیت را به او افزون کن.

و همچنین از اوست از طریق اجلح کندی از عبدالله بن بریده که پیامبر فرمود: علی را دشنام مده، که او از من است و من از او هستم و او ولیّ شما بعد از من است.

(به درستی که از خمس بیش از این برای اوست.)

حافظ أبوذر گوید: او علی را دشمن داشت، چون دید از غنیمت ها کنیزی برگرفته، پس گمان برد که او را به غنیمت گرفته است.

هنگامی که رسول خدا صلی الله علیه و سلم او را آگاه کرد که کمتر از حقش گرفته است، او را به دوستی برگرفت. عبدالجلیل می افزاید که بریده گفت: در میان مردم کسی دوست داشتنی تر از علی نزد من نبود.

و شاید که کنیز باکره و نابالغ بوده است و اجتهاد بریده رضی الله عنه به عدم استبراء رسیده باشد.

و در آن است جواز برگزیدن بر دختر پیامبر صلی الله علیه و سلم، بر خلاف ازدواج با دیگری.»(1)

مؤلف گوید: حدیث ولایت را قسطلانی در شرح بخاری آورده است. شرحهای بخاری در نظر دهلوی - همان گونه که در کتابش (بستان المحدثین) آمده است - در جهت ثبوت و قطعیت صدور در حد خود بخاری است.