- حدیث ولایت 2
- سخن مؤلف 3
- تأویل ها و نیرنگ بازی ها 4
- تحریف در لفظ حدیث 4
- چند نکته در این حدیث 6
- سخن دهلوی 8
- پاسخ میر حامد حسین 9
- سخنی از ابوجعفر اسکافی 10
- شرح حال ابوجعفر اسکافی 13
- سخنی از سید حیدر آملی 14
- نگرش و پندی 15
- سخن ابوبکر خوارزمی 18
- بیان ستم هایی که نسبت به آل محمد (ص) رفته است 19
- مقدمه 19
- عصر عثمان: 20
- عصر بنی اُمَیَّه: 20
- جنایات یزید 21
- عصر ابن زُبَیر: 22
- عصر آل مروان و جنایات حَجّاج: 22
- عصر عباسیان: 23
- مبارزه با اعتقادات شیعه: 24
- سیری دوباره در کردار عباسیان: 24
- بیان استوار گامی شیعه: 25
- مَعایِبِ بنی امیه: 28
- شرح حال ابوبکر خوارزمی 30
- سخنی از سید علی بن معصوم مدنی 31
- سند حدیث ولایت 38
- اشاره 38
- (1) روایت ابو داود طیالسی 41
- (2) روایت ابن ابی شیبه 57
- (3) روایت احمد بن حنبل 61
- (4) روایت ترمذی 78
- (5) روایت نسائی 80
- (6) روایت حسن بن سفیان نسوی 82
- (7) روایت أبویعلی موصلی 83
- (8) روایت ابن جریر طبری و صحّت آن 85
- (9) روایت خیثمه بن سلیمان 88
- (10) روایت أبوحاتم بن حبان البستی 89
- (11) روایت طبرانی 92
- (12) روایت حاکم 95
- (13) روایت ابن مردویه 97
- (14) روایت أبونعیم اصفهانی 98
- (15) روایت بیهقی 101
- (16) روایت راغب اصفهانی 102
- (17) روایت خطیب بغدادی 103
- (18) روایت أبوسعید سجستانی 104
- (19) روایت ابن مغازلی 106
- (20) روایت شیرویه دیلمی 106
- (21) روایت نطنزی 110
- (22) روایت أبومنصور دیلمی 111
- (23) روایت خطیب خوارزمی 114
- (24) روایت ابن عساکر 116
- (25) روایت صالحانی 130
- (26) روایت ابوالسعادات ابن اثیر 130
- (27) روایت أبوالقاسم رافعی 131
- (28) روایت ابوالحسن ابن اثیر 133
- (29) روایت أبوربیع بن سبع کلاعی 134
- (30) روایت ضیاء مقدسی 136
- (31) روایت محمدبن طلحه 138
- (32) روایت گنجی شافعی 140
- (33) روایت محب الدین طبری 142
- (34) روایت صدرالدین حموینی جوینی 144
- (35) سخن شمس الدین ذهبی 145
- (36) روایت زرندی 147
- (37) روایت کازرونی 148
- (39) روایت سید شهاب الدین احمد 150
- (38) روایت سید علی همدانی 150
- (40) روایت ابن حجر عسقلانی 152
- (41) روایت حسین بن معین میبدی 153
- (42) روایت جلال سیوطی 154
- (43) روایت قسطلانی 154
- (44) روایت عبدالوهاب بخاری مفسّر 157
- (45) روایت شامی صاحب سیره 158
- (46) روایت ابن حجر مکی و صحیح دانستن آن 159
- (47) روایت علی متقی هندی 161
- (48) روایت عید روس یمنی 162
- (50) روایت وصّابی یمنی 163
- (49) روایت میرزا مخدوم نویسنده «النواقض» 163
- (51) روایت حافی حسینی شافعی 165
- (52) روایت جمال محدث شیرازی 166
- (53) روایت علی بن سلطان قاری 167
- (54) روایت منّاوی 170
- (55) روایت شیخانی قادری 171
- (56) روایت ابن باکثیر مکی 173
- (57) روایت بدخشی 176
- (58) روایت محمد صدر العالم 179
- (59) روایت احمدبن عبدالرحیم دهلوی 180
- (60) روایت محمدبن اسماعیل الامیر 181
- (61) روایت صبّان المصری 183
- (62) روایت عجیلی 183
- (63) روایت محمد مبین لکهنوی 184
- (64) روایت محمد سالم دهلوی 186
- (66) روایت قندوزی بلخی 187
- (65) روایت مولوی ولی الله لکهنوی 187
- (67) روایت حسن زمان حیدرآبادی 188
- فصل اول: نام گروه دیگر از راویان حدیث ولایت در گذر قرن ها 232
- اشاره 232
- (2) روایت عبدالجلیل بن عطیه 234
- (1) روایت عیسی بن عبدالله 234
- (4) روایت حکم بن عیینه 235
- (3) روایت ابن ابی غنیه 235
- (5) روایت أبواسحاق سبیعی 236
- (6) روایت نضربن شمیل 236
- (7) روایت أبوعامر عقدی 237
- (8) روایت عبدالرزاق بن همام 238
- (9) روایت حسن بن عمر بن شقیق الجرمی 238
- (10) روایت أبونعیم ملائی 239
- (11) روایت زهیربن حرب 240
- (12) روایت ابن راهویه 240
- (13) روایت عثمان بن ابی شیبه 241
- (14) روایت عفّان بن مسلم 242
- (15) روایت لوین 242
- (16) روایت ابن سُمّویه 243
- (17) روایت أبواحمد عسّال 243
- (18) روایت أبوحاتم رازی 244
- (19) روایت ابن ابی عاصم 244
- (20) روایت عبدالله بن احمد 246
- (21) روایت بزّار 247
- (23) روایت احمدبن حسین صوفی 248
- (22) روایت مطین 248
- (24) روایت رویانی 249
- (25) روایت أبوالقاسم بغوی 250
- (26) روایت طحاوی 251
- (27) روایت محمدبن مخلد عطار 252
- (28) روایت ابن عقده 253
- (29) روایت محمدبن یعقوب أخرم 254
- (30) روایت ابن فارس 255
- (31) روایت محبوبی 255
- (33) روایت ابوبکر قطیعی 256
- (32) روایت ابن السکن 256
- (34) روایت اسماعیلی 257
- (35) روایت محمدبن مظفّر 258
- (37) روایت أبوالقاسم ابن الطحّان 259
- (36) روایت ابن المقرئ 259
- (38) روایت ابن شاهین 260
- (39) روایت المرجی 260
- (40) روایت ابن الجرّاح 261
- (41) روایت أبوعبداللّه بن منده 261
- (42) روایت غسّانی صیداوی 262
- (43) روایت أبوعمر ابن مهدی 263
- (44) روایت جراحی 263
- (45) روایت ابن ابی عقیل صوری 264
- (47) روایت ابن السوادی 265
- (46) روایت أبوعلی بن مذهب 265
- (48) روایت دهلقی 266
- (49) روایت أبوسعد جنزرودی 266
- (51) روایت ابونصر تاجر 267
- (50) روایت سبط بحرویه 267
- (52) روایت أبوالحسین بن نقور 268
- (53) روایت عاصمی 268
- (54) روایت اسماعیل بن احمد بیهقی 269
- (55) روایت أبوعلی حدّاد 269
- (56) روایت بغوی 270
- (59) روایت ابن المؤذن 271
- (57) روایت هبه اللّه بن حصین 271
- (58) روایت خلّال 271
- (61) روایت أبوالقاسم ابن سمرقندی 272
- (60) روایت زاهر بن طاهر 272
- (62) روایت ابن عربی مالکی 273
- (63) روایت کروخی 274
- (64) روایت أبوالخیر طالقانی قزوینی 274
- (65) روایت مکبّر 276
- (67) روایت ابن الشیرازی 277
- (66) روایت نجم الدین کبری خیوقی 277
- (68) روایت سبط ابن جوزی 278
- (69) روایت قرشی 279
- (70) روایت ابن منظور افریقی 280
- (71) روایت خطیب تبریزی 285
- (73) روایت سبکی 286
- (72) روایت فاروقی 286
- (74) روایت صلاح الصّفدی 287
- (75) روایت ابن کثیر دمشقی 288
- (77) روایت نورالدین هیثمی 291
- (76) روایت محمدبن ابی بکر انصاری 291
- (78) روایت ابن دِقماق 296
- (79) روایت فاسی 297
- (80) روایت بوصیری 298
- (81) روایت بدرالدین عینی 298
- (82) روایت باعونی 299
- (83) روایت صالحی دمشقی 300
- (84) روایت عبدالحق دهلوی 301
- (85) روایت عصامی 302
- (89) روایت مکشخانوی 305
- (87) روایت طرابوزانی 305
- (88) روایت مرعی مقدّسی 305
- (86) روایت جلوتی واعظ 305
- (92) روایت منصور علی ناصف 306
- (91) روایت مبارکفوری 306
- (90) روایت نبهانی 306
- (93) روایت ألبانی 307
- (94) روایت عباس احمد صقر - احمد عبدالجواد 307
- فصل دوم: درباره اِسنادهای معتبر حدیث ولایت 308
- اشاره 308
- (1) ابن ابی عاصم گفت: 309
- (2) حافظ نسائی گوید: 310
- (3) حافظ ابوالقاسم طبرانی گفت: 311
- (4) حافظ طبرانی گوید: 312
- (5) حافظ أبونعیم اصفهانی گوید: 313
- (6) حافظ أبونعیم اصفهانی گوید: 314
- (7) حافظ ابونعیم گوید: 315
- (8) حافظ ابن عساکر گوید: 317
- (9) حافظ ابن عساکر گوید: 318
- (10) حافظ ابن عساکر گفت: 319
- (11) حافظ ابن عساکر گوید: 320
- (12) حافظ ابن عساکر گفت: 321
- (13) حافظ ابن کثیر در راستای روایت های حدیث گوید: 323
- (14) حافظ ذهبی در شرح حال جعفر بن سلیمان گوید: 325
- اشاره 328
- فصل سوم: درباره خبر عبداللّه بن عباس در منقبت های دهگانه 328
- (1) روایت شعبه 332
- (2) روایت أبو داود طیالسی 333
- (4) روایت احمدبن حنبل 334
- (3) روایت ابن سعد 334
- (5) روایت ترمذی 337
- (6) روایت أبن ابی عاصم 337
- (7) روایت بزّار 339
- (8) روایت نسائی 339
- (9) روایت أبویعلی 340
- (10) روایت محاملی 345
- (11) روایت طبرانی 346
- (12) روایت حاکم نیشابوری 348
- (13) روایت ابن عبدالبر 349
- (14) روایت حسکانی 351
- (15) روایت ابن عساکر 353
- (16) روایت ابن اثیر 355
- (17) روایت گنجی شافعی 356
- (18) روایت محب طبری 357
- (20) روایت ذهبی 357
- (19) روایت المزّی 357
- (21) روایت ابن کثیر 358
- (22) روایت أبوبکر هیثمی 358
- (23) روایت ابن حجر عسقلانی 359
- اشاره 381
- دلالت حدیث ولایت 381
- (1) نخستین سخن ولی الله دهلوی در معنی آیه «انما ولیکم الله» 381
- (2) سخن دوم ولی الله دهلوی در معنی «انما ولیکم الله» 382
- (3) سومین سخن ولی الله دهلوی در معنی «انما ولیکم الله» 383
- (4) چهارمین سخن دهلوی در مورد آیه «انما ولیکم الله» 384
- (5) أبوشکور به دلالت این آیه و حدیث غدیر، سر تسلیم فرود آورده است 384
- (6) تسلیم برادرزاده دهلوی 387
- (7) کلمه «بعدی» قرینه است 388
- (8) استدلال به گفته ابن تیمیه 391
- (9) استدلال به کلام منسوب به حسن مثنی که بدان رضایت داده اند. 393
- (10) استدلال به کلام حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام 396
- (11) حدیث منا شده (سوگند دادن) در مسجد مدینه 396
- (12) حدیث ولایت و حدیث های دیگری در یک سیاق 401
- (13) حدیث: تو بعد از من امام هر مرد و زن مؤمن و هستی 402
- (14) کلام پیامبر درباره علی در روز انذار که بعد از من ولیّ شماست. 403
- (15) کلام پیامبر در حدیثی خطاب به علی علیه السلام: 404
- (16) در تفسیر اهل البیت علیهم السلام کلمه «اولیاء» به معنی «ائمه» است. 407
- (17) اختصاص یافتن لفظ ولیّ و مقام ولایت به جانشینان پیامبرمان 408
- (18) کلمه «ولیّ» در اطلاقش معنی «متصرّف در امر» را 409
- (19) به نظر شافعی و گروهی دیگر، حمل لفظ مشترک بر تمامی معنی هایش - آنجا که قرینه ای ندارد - واجب است 410
- (20) ابن حجر گوید: «من کنت ولیه» یعنی متصرف در امر 412
- (21) حدیث بریده با جمله «من کنت ولیه فعلی ولیه» 412
- (23) کلام پیامبر به بریده: «این را مگو، او شایسته ترین مردم (اولی الناس) نسبت به شماست بعد از من» 416
- (22) حدیث ولایت به لفظ: «الله ولیی و أنا ولی المؤمنین، و مَنْ کُنتُ ولیّه فهذا ولیّه» 416
- (24) بریده از کلام پیامبر امامت را فهمید، لذا از بیعت با ابوبکر باز ایستاد. 432
- (25) بریده از این حقیقت که حضرت علی علیه السلام از هر فرد دیگری نزد خداوند و پیامبرش محبوب تر بود، چه می فهمید؟ 436
- (26) تصریح بریده به برتری حضرت علی علیه السلام پس از کلام پیامبر 439
- (27) خطبه پیامبر پس از نزول آیه مبارکه «انّما ولیّکم الله و رسوله...» 440
- (28) حدیث غدیر به نقل براء، با جمله «هذا ولیکم من بعدی» 444
- (30) حدیث غدیر به روایت ابوسعید خدری به نقل ابونعیم و نطنزی 445
- (29) حدیث غدیر با جمله «.. و رضا الرب برسالتی و الولایه لعلی من بعدی» 445
- (31) حدیث غدیر با جمله «من کنت اولی به من نفسه فعلی ولیّه» 446
- (32) تحقیق سبط ابن جوزی درباره معنی حدیث غدیر 447
- (33) عمر گفت: امروز ولیّ هر مؤمن شدی. 448
- (34) معنای «علی منی و أنا منه» در حدیث ولایت 448
- (35) حدیث هایی که حاکم و دیگران نقل کرده اند و پدر دهلوی به آن ها استشهاد کرده و معنایش را تقریر نموده است. 449
- (36) حدیث برانگیختن پیامبران بر ولایت برای علی 451
- (37) حدیث عرضه شدن نبوت و ولایت بر آسمان ها و زمین 455
- (38) حدیث پیوستگی اسلام، قرآن و ولایت 455
- (39) لفظ هایی از حدیث ولایت که بر امامت دلالت دارد 457
- (40) سیاق این حدیث،از حمل بر دوستی و یاری ممانعت دارد 459
- اشاره 460
- حمل کلمه «بعد» بر گسستگی باطل است. 460
- (1) علی بر آن سه نفر ولایت دارد 461
- (3) حدیث ولایت و احادیث دیگر، نصّ بر ولایت علی است و دلیل بر ولایت آنان نیست 461
- (2) کلمه «بعد» به طور آشکار، پیوستگی را می رساند 461
- (4) حدیث با جمله: «من کنت ولیه فعلی ولیّه» 462
- (5) ایراد لاهوری بر مشابه این حمل در حدیث غدیر 463
- فهرست 465
کاری، نه یاوری و نه برادری.
چه پول هایی بر این امر بذل شد، چه بزرگانی که در این مسیر پرورش یافتند، چه گفته هایی که پذیرفته شد، و چه سختی هایی که پشت سر نهادند، تا اوضاع و احوال خاندان پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم به آنجا رسید که رسید.
عموم تاجران و کشاورزان از خواسته های باطنی پادشاهان و زمامداران و شیطان های بزرگ غافلند. لذا پنهانکاری هایی پوشیده و مخفی شد و قضیه هایی شهرت یافت. سرشت شهرنشینان و مردم عوام، مطابق خواست پادشاه شکل گرفت و مردم در راستای هدف های اصلی او تربیت و آموزش یافتند.
درخت دوستی با آنچه حاکم دارد و دشمنی با خاندان محمد صلی الله علیه و آله وسلم و بزرگان آنان به بار نشست و در بازارها زبانزد عامه ی مردم شد. دشمنی و نفاق میان مردم گسترش یافت. پیروان حاکم با پشتوانه ی او، آشکارا سخن می گفتند و درگیری و دشمنی داشتند. هرکس از حاکم ناخشنود بود، زیر بار دشنام و قتل و تبعید و تازیانه بود. همه ی منافع به سوی یاران دستی و زبانی حاکم سرازیر شد و دولت بنی امیه و همدستانش استوار و محکم شد. مخالفانش با زور و ستم، خوار و ناتوان شدند. پرهیزکار، باورش را پنهان کرد و خردمند، عبادتش را مخفی داشت.
بدین گونه کارها میان مردم گذشت، و روزگار و دوران ها دشوار شد. در کشور، کتاب ها به همین شیوه نگاشته شد و خواستگاه های آن کتاب ها بر بیشتر افراد پوشیده و مشتبه ماند، زیرا مردم، بندگان دنیا هستند و سرشتشان دوستی دنیاست و دلبستگی به شمشیر و قلم و دینار و درهم که نزد حاکم است. در حالی که خاندان محمد صلی الله علیه و آله وسلم و پیروانشان زیر سایه ی ناامنی و بعضی هم زیر سایه ی شمشیر قرار داشتند.
از طرفی دیگر، بر کسی پوشیده نیست که چگونه عموم مردم به سرعت از روی طمع یا ترس به خواست های حاکمان پاسخ مثبت می دهند، هر گونه و هر جا و هروقت که او بخواهد!!
با تمام این اوضاع و احوال، نماز برپاست، صدای اذان بلند است، روزه اعتبار دارد، استطاعت حج برقرار است، زکات پرداخت می شود، جهاد برپاست، مردم بر پایه رتبه هایشان قرار گرفته اند، بازارها منعقد است، راه ها با پای ستوران کوبیده شده و لهو و لعب میان مردم فزونی یافته است. در شهرها جز برای فرزندان و پیروان امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب علیه السلام سختی، ناامنی و نهان زیستی وجود ندارد.
هنگامی که با قتل عثمان، امور برای بنی مروان هموار شد و نفرت و کینه از علی بن ابی طالب علیه السلام و بزرگانش در دل مردم جایگزین گردید و این آشفتگی وسردرگمی میانشان پابرجا