خلاصه عبقات الانوار: حدیث ولایت صفحه 191

است. ابن حجر در الاصابه نسبت به آن سکوت اختیار کرده (یعنی صحت آن را پذیرفته است).

عمر در الاستیعاب گوید: این اسنادی است که به علت صحت و وثوق ثقل کردم و هیچ کس را نکوهشی نسبت به آن نیست.

گویی که توجهی به تنها گفته سرسختانه بخاری درباره أبوبلج نمی کند که گفته است :در آن تأمّلی است. هم چنین کسانی که معاصرش بودند، آن را از او نپذیرفتند. و به همین گونه کسانی از نقد کنندگان سرسخت که بعد از او بودند، از جمله أبوحاتم که گوید: حدیث او درست است و مشکلی ندارد. نسائی و ابن سعد و ابن حبان - همان گونه که به او نسبت داده شده است - در صحیح خود به آن احتجاج کرده است و هم چنین دار قطنی و حاکم. و مسلم را ملزم کردند که حدیثش را نقل کند. و چهار تن صاحبان صحاح به او احتجاج کردند. حاکم گوید: مسلم به او احتجاج کرد و شاید که در نسخه صحیح روایتش بوده است. او همشهری مسلم و به کتابش داناتر است.

از پیشینیان، ابن معین در ثقه شمردن او سبقت دارد. پیشوای منتقدان شعبه از او حدیث نقل کرده است، ابراهیم بن مختار، حاتم بن ابی صغیره، حصین بن نمیر، زائده بن قدامه، زهیر بن معاویه، ثوری، سوید بن عبدالعزیز، شعیب بن صفوان، أبوحمزه سکری، أبوعوانه، هیثم و افرادی دیگر از او روایت کردند.

14) از وهب بن حمزه است که گفت: بریده از یمن بازگشت. او با علی بن ابیطالب رفته بود و از او ناسازگاری دید. شروع کرد به عیبجویی و کاستن از حق او. این مطلب به رسول خدا رسید، به او فرمود: این را مگوی، او بعد از من والاترین فرد نسبت به شماست یعنی علی.

طبرانی در الکبیر و مناوی با تغییر مختصر آن را نقل کرده و گویند: هیثمی گفت: در آن کین وجود دارد که ابوحاتم او را یاد کرده و کسی او را ضعیف ندانسته و بقیه رجالش ثقه شمرده شده اند.

15) و از بریده در روایتی دیگر است که فرمود: علی از من است و من از او هستم، از سرشت من آفریده شد و من از سرشت ابراهیم آفریده شدم و من از ابراهیم برترم، خاندانی که بعضی از بعضی دیگرند و خداوند بسیار شنوا و بسیار دانا است. ای بریده! آیا ندانسته ای که حقّ علی بسیار بیشتر از کنیزی است که برگرفته است؟ او ولیّ شما بعد از من است.

16) ابن جریر آن را در تهذیب الاثار نقل کرده و از نظر او صحیح است. خطیب گفت: به این معنی از غیر او ندیدم.

این حدیث را گروهی از پیشوایان نقل و بر آن اعتماد کرده اند که آخرین آنان سبکی و سیوطی است. و ابن أسبوع أندلسی آن را در الشفاء آورده، چنانکه در الاکتفاء نقل کرده است.

17) این لفظ در حدیث های گروهی از صحابه با نقل های بسیار و ضعیفی آمده است که در