خلاصه عبقات الانوار: حدیث ولایت صفحه 23

عصر عباسیان:

او (ابومسلم) _ خدای بدو نظر نیفکند _ نظری به صلابت علوی و نرمش عباسی افکند، پس تقوایش را کنار نهاد و از هوایش پیروی کرد. تا آنکه آخرتش را به دنیا بفروخت، کار زشتش را با قتل عبداللّه بن معاویه بن عبداللّه بن جعفر بن ابی طالب، آغاز نهاد و طاغوت های خراسان و خوارج سیستان و اکراد اصفهان را بر آل ابی طالب (ع) مسلط گردانید. آنان آل ابی طالب را زیر سنگ ها و بر روی کلوخزارها می کشتند، و در هر کوه و بیابان، دنبال می کردند. تاآن زمان که خداوند محبوب ترین کسان به او (یعنی منصور) را بر او چیره کرد، و ابومسلم را بگرفت همانگونه که ابومسلم مردم را در طاعت او می گرفت و بکشت همانسان که او مردم را بر اطاعت از او می کشت.

گرچه ابومسلم برای رضایت منصور، خدا را به خشم آورد، ولی بر جایی گام نهاد که منصور دوست نمی داشت. دَوانیقی پیوسته تا دم مرگ به کجروی و ستم و تباهی دست یازید. زندان هایش پر از اهل بیت رسالت و انسان های معدن پاکی و طهارت شد. او دائماً غایبان آل محمد (ص) را دنبال می کرد و حاضران آنها را به زندان می آورد. عبداللّه بن محمد بن عبداللّه حسنی، در سِنْد به دست عمر بن هِشام بن عمر تَغْلِبی به قتل رسید.

چه می پنداری در شمار کسانی از آل علی (ع) که به دست منصور کشته شدند، این خود در کنار آنچه هارون و پیش از او موسی (هادی) از آنها بکشت، اندک است. می دانید در فَخْ بر سر حسین بن علی از موسی چه رسید و بر سر علی بن اَفْطَس حسینی از قِبَل هارون چه آمد و در زندانش بر احمد بن علی زیدی و قاسم بن علی حسنی و بر غَسّان حاضِر خُزاعی _ که پیشتر گرفتار آمده بود _ چه گذشت. سرانجام هارون مرد در حالی که شاخ و برگ درخت نبوت را فرو چید و نهال امامت را برکند.

و شما _ خداوند به صلاحتان آرد _ در دین از اَعْمَشْ بهره مندترید، چه او را ناسزا گفتند و از شَریک بهره ورترید، زیرا او را از منصب فرو گرفتند و از هِشام بن حَکَمْ سودبرنده ترید، چرا که او را بترساندند و از علی بن یَقْطین نیز، زیرا که متهمش کردند.

در صدر آغازین اسلام نیز، زید بن صُوحان عَبْدی کشته و عثمان بن حُنَیْف انصاری، عقوبت شد. کسانی چون جارِیَه بن قُدامه سَعْدی، جُندَب بن زُهیر اَزْدی، شُریح بن هانِی ء مُرادی، مالک بن کَعْب اَرْحَبی، مَعْقِل بن قَیْس رِیاحی، حارِث بن اَعْوَر هَمْدانی و ابوطُفَیْل کِنانی، از بیم تعقیب پنهان شدند. کسی در میان این بزرگان نیست مگر که کشته شد و یا در خانه خود در خزید و دم فروبست، سب وصی (امام علی) را بشنید و نهی از منکر نکرد و قاتلان اوصیاء و فرزندان اوصیاء را بدید و دگرگون نشد. بر شما پنهان نیست که سختی ها و سرگردانی ها و رنج هایی که بر بیشتر آنان چون جابِر