خلاصه عبقات الانوار: حدیث ولایت صفحه 278

شرح حالش

أسنوی گوید: «او فقیه، فاضل، خیّر، دیندار، منصف، دارای متانت و وقار، خوش اندام بود. بیشتر وقت هایش را به نشر دانش می گذراند.»(1)

ابن تغری بردی - در ضمن وفات کنندگان سال 635 - گوید: «قاضی شمس الدین أبونصر محمدبن هبه اللّه بن محمدبن شیرازی، در جمادی الآخره در سن 86 سالگی درگذشت».(2)

ابن کثیر گوید: «از حافظ ابن عساکر و دیگران حدیث بسیاری شنید، به فقه مشغول شد، فتوا داد و در شامیه برانیّه تدریس کرد، و در حکمفرمایی چندسالی جانشین شد، فقیهی عالم، فاضلی باهوش، نیکواخلاق، دانای اخبار و روزگاران و اشعار عرب، کریم الطبع، دارای آثار ستوده بود.»(3)

ابن العماد گوید: «تدریس کرد و فتوا داد، مناظره کرد. در دانش، روایت، ریاست و جلالت، از بزرگان مردم دمشق گردید. مدتی در مدرسه شامیّه کبری تدریس کرد. ابن شهبه گوید: به قضاوت بیت المقدس گمارده شده و سپس مدرس شامیه برانیّه گردید. در سال 631 به قضاوت دمشق منصوب شد. او فقیه، فاضل، خیّر، دیندار، منصف، دارای متانت و وقار، و خوش اندام بود....»(4)

ذهبی گوید: «استاد، امام، عالم، مفتی، مسند بزرگ، جمال الاسلام، قاضی شمس الدین أبونصر... رئیسی با جلالت، احکامش اجراشونده، بدون ترس و هراس، آرام، باوقار، با سیمایی نمکین و چهره ای نورانی...»(5)

(68) روایت سبط ابن جوزی

شمس الدین یوسف بن عبداللّه، سبط ابن جوزیِ حنفی، متوفای سال 654 حدیث را از ترمذی از عمران ابن حصین روایت کرده است.(6)

شرح حالش

ابن خلکان گوید: «واعظ مشهور، حنفی مذهب، در مجالس موعظه اش آوازه و شهرت نیکو داشت.

1- طبقات الشافعیه: 2/30 رقم 715.
2- النجوم الزاهره: 6/302.
3- البدایه و النهایه: 13/151.
4- شذرات الذهب: 5/174.
5- سیر أعلام النبلاء: 23/31.
6- تذکره خواص الأمه: 36.