خلاصه عبقات الانوار: حدیث ولایت صفحه 279

نزد پادشاهان و افراد دیگر مورد قبول بود.»(1)

ابوالفداء گوید: «از وعاظ فاضل بود.»(2)

ذهبی گوید: «علامه، واعظ، مورّخ شمس الدین...»(3)

کفوی گوید: «او امام، عالم، فقیه، واعظ، بسیار نیکو، و بامهابت بود.»(4)

یافعی گوید: «علامه، واعظ، مورّخ... تدریس کرد و فتوا داد.»(5)

در منابع دیگر نیز شرح حالش آمده است، مانند: طبقات المفسرین، تتمه المختصر، مختصرالجواهر المضیئه فی طبقات الحنفیه و غیر آنها.

(69) روایت قرشی

ابوالفضل محی الدین یحیی بن محمد بن علی قرشی دمشقی متوفای سال 668 است.

او استاد حافظ گنجی است که حدیث را با اسنادش از او، از احمدبن حنبل روایت می کند.

شرح حالش

ذهبی گوید: «محیی الدین قاضی القضاه، أبوالفضل یحیی بن قاضی القضاه أبوالمعالی محمدبن قاضی القضاه زکی الدین ابی الحسن علی بن قاضی القضاه منتخب الدین قرشی دمشقی شافعی. از حنبل و ابن طبرزد روایت نقل کرد. نزد ابن عساکر با افتخار به فقاهت رسید.

دو بار به منصب قضاوت دمشق گمارده شد، ولی این دوره به درازا نکشید. در قضاوت سرآمد، مورد تعظیم و سخت کوش بود. درباره ابن عربی باوری خارج از توصیف داشت. او شیعه بود و علی را بر عثمان برتری می داد، هرچند که مدّعی بود نسبتی با عثمان دارد. می گوید:

بر دینی هستم که وصیّ پیامبر داشت و جز او کسی را قبول ندارم هرچند که دودمان من از امیه است

اگر اسب هایم صفین را می دید عذرخواهی می کرد آنجا برای فرزندان حرب (بنی امیه) دیدن من ناخوشایند می شد

1- وفیات الاعیان: 3/142، 2/153.
2- المختصر فی اخبارالبشر - حوادث: 654.
3- العبر فی خبر من غبر - حوادث: 654.
4- کتائب أعلام الأخیار من فقهاء مذهب النعمان المختار (مخطوط).
5- مرآه الجنان - حوادث: 654.