خلاصه عبقات الانوار: حدیث ولایت صفحه 297

قرار داد و بسیاری از آن را با خط خودش نوشت، تاریخ الاسلام، تاریخ الأعیان، طبقات الحنفیه، و غیر از آنها را نوشت. در همنشینی و سخنان خنده آور نیکو، در دوستی خوب بود و از مردم بسیار اندک بدگویی می کرد.

در خبررسانی از عبارت ساده بهره می گرفت، در پایان کار به فرمانروایی دمیاط منصوب شد، ولی ماندنش در آنجا به درازا نکشید و به قاهره بازگشت و همانجا در ذیحجه سال 809 درگذشت.

سخاوی گوید: او یکی از کسانی است که استادمان در خبررسانی بر او اعتماد کرده است.

تاریخ را دوست داشت، و نوشته هایش در این زمینه بسیار خوب و مفید و اطلاعش در این مورد بسیار و باورش نیکو است. در گفته اش و نوشته اش ناسزا نیست.

مقریزی گفت: به تاریخ روی می آورد، بطوری که نزدیک به دویست کتاب در این موضوع و موضوع های دیگر خودش نوشت. تاریخی بزرگ بر پایه سال ها و دیگری براساس حروف نوشت...»

(79) روایت فاسی

تقی الدین محمدبن احمد بن علی حسینی مکی مالکی متوفای سال 832 است.

استاد حسن زمان ترکمانی حدیث را از کتاب او (العقدالثمین فی تاریخ البلد الأمین) روایت کرده است.(1)

شرح حالش

شرح حال او را بنگرید: الضوءاللامع: 7/18؛ شذرات الذهب: 7/199؛ البدرالطالع: 2/114؛ إنباءالغمر بأبناءالعمر: 8/187.

سخاوی گوید: «در مکه زاده شد و در آنجا و در مدینه زندگی کرد، به قاهره و دمشق و یمن وارد شد. و شمار اساتیدش در سماع حدیث و اجازه به پانصد نفر رسیده اند. به دانش حدیث توجه کاملی کرد و بسیار نوشت و مردم از آنها بسیار بهره مند شدند و استفاده کردند و از او بهره ها گرفتند. در مکه و مدینه، قاهره، دمشق و یمن، از بخشی از روایت ها و نوشته هایش سخن گفت. بزرگان از او حدیث شنیدند. ید طولایی در حدیث، تاریخ سیره ها و حفظ گسترده ای داشت. پیشوا، علامه، فقیه، حافظ نام ها و کنیه ها بود. آشنایی کامل به اسانید و شهرها داشت. در حدیث، تاریخ، فقه و