خلاصه عبقات الانوار: حدیث ولایت صفحه 348

موسی بن هارون گوید: «سماع از أبوشعیب برتری دارد بر شنیدن از غیر، او چون او محدث فرزند محدث فرزند محدث و بسیار راستگوست.» و مسلمه گوید: «او ثقه، فصیح بود.»(1)

گویم:

جز این نیست که در دو کتاب میزان الاعتدال و لسان المیزان از این جهت یاد شده است که در برابر حدیث درهمها دریافت می کرد، همان گونه که ذهبی بر این مطلب تصریح کرده با این بیان روشن که او متهم نبود.

ابوجعفر نفیلی، عبدالله بن محمدبن علی بن نقیل، از رجال بخاری و صاحبان چهار صحیح دیگر است.

أبوزرعه، أبوحاتم، ذهلی و گروهی از او روایت کرده اند.

أبوحاتم، دار قطنی و أبن حبان او را ثقه دانسته اند.(2)

مسکین بن بکیر از رجال صحاح ششگانه است.»(3)

(12) روایت حاکم نیشابوری

این حدیث را حاکم أبوعبدالله نیشابوری در المستدرک چنین نقل کرده است:

«أبوبکر احمدبن جعفر بن حمدان قطیعی در بغداد، از أصل کتابش، از عبدالله بن احمدبن حنبل از پدرش، از یحیی بن حماد، از أبوعوانه، از أبوبلج، از عمروبن میمون که گفت: در حالی که نزد ابن عباس نشسته بودم...»

حدیث را به طول کامل روایت کرده و می گوید: «این حدیثی با اسناد صحیح است ولی به این ترتیب آن را نقل نکردند.

ما را حدیث کرد، آقای یگانه، أبویعلی حمزه بن محمد زیدی از أبوالحسن علی بن محمدبن مهرویه قزوینی قطان که گفت: شنیدم أبوحاتم رازی می گوید: «شگفت آور است برای آنان که فضیلت ها را از روایت احمدبن حنبل بیابند.»(4)

1- لسان المیزان: 3/271.
2- الجرح و التعدیل: 5/159، تهذیب التهذیب: 6/16، تذکره الحفاظ: 2/440.
3- تهذیب التهذیب: 10/120
4- المستدرک علی الصحیحین: 3/132.