خلاصه عبقات الانوار: حدیث ولایت صفحه 458

می شنید. اما این بار خشمگین بیرون آمد و فرمود:

چه شده این مردم از علی عیب گویی می کنند؟ هر کس علی را دشمن بدارد، مرا دشمن داشته و هر کس از علی جدا شود، از من جدا شده است. علی از من است و من از او هستم، از سرشت من آفریده شده و من از سرشت ابراهیم آفریده شده ام. و من برتر از ابراهیم هستم، خاندانی که به هم پیوسته اند و خداوند شنوا و داناست.

ای بریده! آیا ندانسته ای که حقّ علی بیش از یک کنیزی است که گرفته است؟»(1)

قندوزی حنفی گوید:

«نقل کرد أحمد از عمرو أسلمی - از یاران حدیبیه - که با علی به یمن رفت، از او ناشایستی دید. هنگامی که به مدینه آمد شکایت خود را منتشر کرد. پیامبر به او فرمود: به خدا سوگند مرا آزردی. گفت: به خداوند پناه می برم که شما را آزار دهم، ای رسول خدا! فرمود: هر کس علی را بیازارد، به تحقیق مرا آزرده است.»(2)

ابن عبدالبر افزوده است:

هر کس علی را دوست بدارد مرا دوست داشته و هر کس علی را دشمن بدارد مرا دشمن داشته و هر کس علی را بیازارد مرا آزرده است و هر کس مرا بیازارد خداوند را آزرده است.

و هم چنین برای بریده اتفاق افتادکه با علی در یمن بود. به مدینه بازگشت در حالی که از علی خشمناک بود، و خواست به جهت کنیزی که از خمس برگرفته بود، از او شکایت کند. به او گفتند: پیامبر را مطلع کن تا علی از چشمش بیفتد. رسول خدا از پشت در، این سخنان را می شنید. از خانه بیرون آمد در حالی که خشمگین بود و فرمود:

گروهی از این مردم را چه شده که علی را دشمن می دارند! هر کس علی را دشمن بدارد مرا دشمن داشته و هر کس از علی جدا شود از من جدا شده. علی از من است و من از او هستم، از سرشت من آفریده شده و من از سرشت ابراهیم آفریده شده ام، و من از ابراهیم برترم، خاندانی که به هم پیوسته اند و خداوند شنوای داناست.

ای بریده! آیا ندانسته ای که برای علی بیش از یک کنیزی است که برگرفته است؟

آن را طبرانی نقل کرده است »