خلاصه عبقات الانوار: حدیث ولایت صفحه 459

گویم:

در این حدیث آمده است:

«هر کس از علی جدا شود از من جدا شده است.»

و این به روشنی تمام بیانگر عصمت است.

از دیگر منابع روایتش:

المستدرک علی الصحیحین: 3/123، از ابوذر از پیامبر، که حاکم گوید: «اسنادش صحیح است.»

مجمع الزوائد: 9/135، از بزار، از ابوذر که هیثمی گوید: «رجالش ثقه هستند.»

از دیگر صحابه هم در منابع دیگری آمده است و در آن است:

«علی از من است و من از او هستم.»

در پرتو سخن طیبی، معنی آن را دانستید که در شرح «حسین منی و انا من حسین» آورده است.

حدیث «علی منی و انا من علی» از صحیح ترین حدیث هاست که اینان آن را نقل کرده اند:

احمد در المسند: 4/165؛ ترمذی در صحیحش: 5/594؛ نسائی در الخصائص: 87؛ ابن ماجه در سنن خود: 1/44؛ که بی شک و تردید، اسنادهایشان صحیح است.

در این حدیث آمده است:

«از سرشت من آفریده شد...»

این خود دلالت بر مساوات و برتری از تمام آفریده ها جز پیامبر معظم دارد.

از کسانی که حدیث آفرینش رسول خدا و امیرالمؤمنین علیهما السلام از یک سرشت را نقل کرده اند:

حافظ أبونعیم، در حلیه الاولیاء: 1/86؛ حافظ ابن عساکر در شرح حال امام از تاریخ دمشق: 2/95 و افراد دیگری از پیشوایان بزرگ.

اینک به خدا پناه می بریم از این که جان پیامبر از چشم پیامبر فرو افتد!! پس کینه توزان بر خشمشان بمیرند!!

(40) سیاق این حدیث،از حمل بر دوستی و یاری ممانعت دارد

این حدیث دلالت دارد بر این که مراد از «ولایت» در آن، «اولی به تصرف» بودن است نه دیگر معنی هایش، چون چیزی که رخ داده است شکایت بریده و افرادی دیگر از امام علیه السلام نزد