پژوهشی پیرامون اصول کافی: پاسخ به شبهات وهابیت صفحه 106

رسول الله!» (1)، «معاویه امین روی زمین ! » (2).

عناوین بالا نمونه ای از صدها اراجیفی است که در منابع مورد اعتماد وهابی ها به چشم می خورد که ابن الجوزی در « الموضوعات » خود و ابراهیم فوزی درکتاب « تدوین السّنه » خود، فصل «ا لکذب علی النبی (ص) واسبابه » و ابوریه در « أضواء علی السّنّه المحمّدیه » و دیگران بخشی از دروغ ها را منعکس ساخته اند؛ چه اینکه راویان کاذب و غیر اعتماد در منابع آنان به بیش از یک هزار نفر می رسد و پدید آورنده کتاب « مع الدّکتور ناصرالقفاری فی أصول مذهبه حول السّنّه ورواتها » ، با استفاده از منابع تراجم و رجال شناسان خود اهل سنت، 16٠٠ نفر از روات حدیثی آنان را ضعیف و کاذب و وضّاع، می شمارد (3).

بنابراین، ممانعت از تدوین ونقل حدیث در مکتب خلفا که از یک سو، سبب از بین رفتن بخش بزرگی از سنت رسول خدا شد و در بخش های مختلف کمبود منابع احکام رخ داد، و از دیگرسو، زمینه حضور جاعلان حدیث، فراهم گشت، مباحث حدیث شناسی ضرورت پیدا کرد و اهل سنت چاره ای نداشتند جز اینکه به پالایش روایات خود بپردازند. ولی این امر در مکتب اهل بیت (علیهم السلام) تا زمان حضور امام (ع) با اینکه ضرورت نداشت (چنان که اشاره شد) ، شیعه در تدوین علم رجال به ویژه بعد از حضور، پیشقدم بوده است. در نتیجه آنچه نویسندگان منتقد، منابع شیعه از جمله کافی را بی اعتبار می شمارند، مردود است.

٢. اضافه شدن بر تعداد کتاب های کافی

اشاره

یکی دیگر از نقدهایی که از جهت اسناد بر کتاب کافی گرفته شده، شماره و تعداد کتاب های آن است، و ناهمگون بودن تعداد کتاب های کافی سبب شده که برخی از

1- ابن الجوزی، الموضوعات، ج2/9.
2- ابن الجوزی، الموضوعات، ج2/9.
3- الاسلامی، ابوالفضل، مع الدکتور ناصرالقفاری فی أصول مذهبه، قم، نشرالفقاهه، ط الأولی1426ق/325-523. .