پژوهشی پیرامون اصول کافی: پاسخ به شبهات وهابیت صفحه 136

امام جعفربن محمدبن الصادق (ع) (1)، هرکدام همین قرآنی را که دردسترس مردم است، کتاب الهی و هدایت شمرده اند.

بنابراین با عنایت به روایاتی که ذکر شد؛ اوّلاً : ائمه شیعه همین قرآن موجود را کتاب خدا و با همان ویژگی هایی که در زمان رسول الله (ص) داشته، معرفی نموده اند و به آن عمل می کرده اند.

ثانیاً : قرائت عین آیات قرآن موجود و استشهاد به آنها و دفاع از آن، شاهد زنده ای است براینکه قرآن موجود، همان قرآن زمانِ پیامبر (ص) بوده و هرگز دچار تحریف نشده است.

ثالثاً : چرا امیرالمؤمنین هنگامی که قرآن ها توسط معاویه روی نیزه ها رفت، نفرمود: این قرآن ها تحریف شده است؟ ومورد قبول من نیست؟ ! به ویژه امام حسین (ع) که در برابر همه باطل قیام کرد چرا از تحریف و دگرگونی قرآن، سخن به میان نیاورد؟ درحالی که از مهجوریت قرآن و عمل نکردن به آن، سخن گفت وفریاد زد (2)وخون داد. اگر به فرض، گروهی و قدرتی قصد داشتند به قرآن دست ببرند، بی تردید قیام هایی همانند قیام کربلا از سوی امامان معصوم شیعه (علیهم السلام) ، به وقوع می پیوست.

سه - تحریف ناپذیری قرآن از نگاهِ عالمانِ مؤثّر شیعه

جمهور علما و رهبران تأثیرگذار در باورها و اندیشه های مذهبی پیروان مکتب اهل بیت (علیهم السلام) ، نیز با وقوع تحریف این کتاب آسمانی به شدت مخالف اند و برخی از روایاتی که دلالت بر شبهه تحریف دارد، مخالف باورهای مذهب امامیه می شمارند:

-ابوجعفر محمدبن علی بن الحسین بن بابویه القمی الصدوق (م381ق) ؛ درکتابی که