پژوهشی پیرامون اصول کافی: پاسخ به شبهات وهابیت صفحه 172

در نتیجه، اینکه بسیاری از نویسندگان وهابی تصریح می کنند که اهل سنت اعتقاد به تحریف قرآن ندارند، و قرآن فعلی همان قرآن زمان رسول الله (ص) است و هیچ تغییری در آن صورت نگرفته است (1)، ادعایی بیش نیست و کاش قبل از اتهام به شیعه و کلینی، ابتدا به کتاب های خود از جمله صحیح بخاری نگاه می کردند؛ و اگر می نویسند: «حتی یک روایت صحیح که دال بر تحریف قرآن باشد، در منابع اهل سنت یافت نمی شود، بلکه بزرگان اسلام تصریح نموده اند که معتقد به تحریف از ملّت حنیف، خارج است» (2)، می رساند که نه تنها از منابع اصیل شیعه، اطلاع ندارند که از منابع خودشان هم بی اطلاع اند، اگر «حتی یک روایت یافت نمی شود» مواردی که نقل شد، از منابع شما نیست؟ ! به همین جهت محمود أبوریه پس از نقل روایات تحریف از منابع اهل سنت می گوید: « ولم یَقف فعل الرّوایه عند ذلک، بل تمادت إلی ما هو أخطر من ذلک حتّی زعمت أنّ فی القرآن نَقصاً ولَحناً وغیر ذلک ممّا أورد فی کتب السنّه، ولَو شِئنا أن نَأتی به لطالَ الکلام، ولکنّا نکتفی بمثالَینِ ممّا قالوه فی نقصِ القرآن، ولم نأتِ بهما من کُتُبِ السّنّه العامّه، بل ممّا حمله الصحیحان، و رواهُ الشیخان البخاری ومسلم. . . » (3).

مرحله دوم: پاسخ حلّی به تحریف قرآن

اشاره

با توجّه به آنچه گذشت، این نتیجه به دست آمد که: اولاً : شیعه اعتقاد به تحریف قرآن ندارند و متهم کردن شیعه به اینکه به قرآن موجود باور ندارند و آن را محّرف می پندارند، دروغی بیش نیست.

ثانیاً : کلینی، درهیچ جایی از کتابش تصریح به تحریف قرآن نداشت جز اینکه عناوین و روایاتی که گمان می رود، تحریف را برساند، در این کتاب نقل نموده است.

1- ظهیر، احسان الهی، الشیعه السنه/6٠؛ بیومی، محمد، حقیقه الشیعه/238؛
2- ظهیر، احسان الهی، الشیعه السنه، 105.
3- ابوریه، محمود، اضواء علی السنه المحمدیه/256(المشکل الثالث) . .