پژوهشی پیرامون اصول کافی: پاسخ به شبهات وهابیت صفحه 179

مبادرت نموده است، و در نهایت راهکار حل روایاتی که ظاهرش حاکی از تحریف است، چه خواهد بود؟

موضع کلینی نسبت به احادیث نشان دهنده تحریف

همان گونه که اشاره شد، از ابتدا تا انتهای کافی نمی توان جمله ای را یافت که مؤلّف کافی، تصریح به « تحریف » قرآن کرده باشد، آن که به صراحت از تحریف در کافی نام برده، حاجی نوری (م132٠ق) درکتاب «فصل الخطاب» است، و دلیل او بر این ادعا دو چیز است:

یک - عناوینی، مانند عنوان « انّه لم یَجمَع القرآن کلّه الّا الائمه (علیهم السلام) . . .» (1).

دو - روایات منقول درکافی بدون اینکه کلینی آن ها را قدح نموده باشد (2). چه اینکه ابوزهره با اصرار بر اینکه: «چون کافی قدیمی ترین کتاب از کتاب های چهارگانه شیعه است، مروّج اندیشه نقص قرآن است» (3). فیض کاشانی نیز برداشت خویش از عناوین و روایات منقول در کافی را، این گونه بیان می کند: « وامّا إعتقاد مشایخنا فی ذلک (تحریف) فالظّاهرمِن ثقه الاسلام محمّدبن یعقوب الکلینی إنّه کانَ یَعتَقدُ التحریفَ والنقصانَ فی القرآن، لأنَّه روی روایات فی هذا المعنی فی کتابه الکافی ولم یتعرض لقدح فیها مع أنّه کان یثق بمارواه فیه. . .» (4).

سخن این دو عالم شیعی، به ویژه محدث نوری در «فصل الخطاب» فراوان مورد بهره برداری وهابی ها از جمله القفاری قرار گرفته و از آن پلی علیه باورها و اعتقادات شیعه ساخته اند (5)؛ درحالی که این کتاب؛ اولاً: حدود5٠ درصد روایاتش از منابع اهل سنت

1- اصول کافی، ج1/228: کتاب الحجه، باب انه لم یجمع. . . .
2- المحمدی، فتح الله، سلامه القرآن من التحریف/341؛ الاسلامی، ابوالفضل، مع الدکتورالقفاری، فی اصول مذهبه حول القرآن الکریم. . . /253.
3- ابوزهره، محمد، الامام الصادق، حیاته وعصره. . . /332.
4- تفسیرالصافی، ج1/47.
5- اصول مذهب الشیعه الإمامیه الإثنی عشریه، ج1/26٠و278. .