پژوهشی پیرامون اصول کافی: پاسخ به شبهات وهابیت صفحه 183

- عن ابی عبدالله (ع) فی قوله تعالی (1): . . وَبَشِّرِ الَّذِینَ آمَنُواْ اَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِندَ رَبِّهِمْ قَالَ الْکَافِرُونَ إِنَّ هَ-ذَا لَسَاحِرٌ مُّبِینٌ (یونس: 2) قال: «ولایه أمیرالمؤمنین (ع) » (2).

- عن عبدالله بن سنان، عن ابی عبدالله (ع) فی قوله (3): وَلَقَدْ عَهِدْنَا إِلَی آدَمَ مِن قَبْلُ. . (طه:115) ، « کلمات فی محمّد وعَلِیٍّ و فاطمه والحسن والحسین والائمه (علیهم السلام) من ذرّیتهم « فنس-ی» هکذا واللهِ نَزَلَت علی محمّد (ص) » (4).

- عن ابی حمزه، عن ابی جعفر (ع) فی قوله تعالی (5): هَذَانِ خَصْمَانِ اخْتَصَمُوا فِی رَبِّهِمْ فَالَّذِینَ کَفَرُوا (بِولایه علِیٍّ) قُطِّعَتْ لَهمْ ثِیَابٌ مِن نَارٍ. . (حج: 19) (6).

- عن جابر، عن ابی جعفر (ع) (7)، نزل جبرئیل بهذه الآیه علی محمّد (ص) ، هکذا: بِئْسَمَا اشْتَرَوْاْ به اَنفُسَهُمْ اَن یَکْفُرُواْ بِمَا انَزَلَ اللهُ (فی عَلِیٍّ) بَغْیاً. . . (بقره: 9٠) (8).

- عن عمّاربن مروان، عن منخّل، عن ابی عبدالله (ع) (9)قال: « نزل جبرئیل علی محمد (ص) بهذه

الآیه هکذا: یَا اَیُّهَا الَّذِینَ اُوتُواْ الْکِتَابَ آمِنُواْ بِمَا نَزَّلْنَا (فی عَلِیٍّ) نُوراً مبینا (10) (نساء: 47) (11).

1- القفاری، اصول مذهب الشیعه، ج1/163- 164: تحت عنوان: اعتقادهم بانّ الائمه اختصوا بمعرفه القرآن لایشارکهم فیه احداً.
2- اصول کافی، ج1/422، کتاب الحجه، باب فیه نکت و نتف من التنزیل فی الولایه، ح5٠.
3- الخالدی، الکلینی و تأویلاته الباطنیه/23٠؛ اصول مذهب الشیعه، ج1/294.
4- اصول کافی، ج1/416: کتاب الحجه، باب فیه نکت و نتف. . . ، ح23.
5- الخالدی، الکلینی و تأویلاته الباطنیه. . . /2٠8؛ بیومی، محمد، حقیقه الشیعه/243.
6- اصول کافی، ج1/422(همان باب، ح51؛ مجدی، محمد علی محمد، انتصار الحق/141.
7- اصول کافی، ج1/417، کتاب الحجه، باب فیه نکت ونتف من التنزیل. . . ، ح25.
8- بیومی، محمد، حقیقه الشیعه/242؛ مجدی محمد علی، انتصار الحق/137؛ القفاری، اصول مذهب الشیعه، ج1/294: الخالدی، الکلینی و تأویلاته الباطنیه. . .211.
9- اصول کافی، همان، ح27.
10- قسمتی از این آیه یا أیها الّذین. . . بما نزّلنا در سوره نساء، آیه 47 است و بخش دیگر آن (نوراً مبیناً) در آیه 174 همین سوره است که احتمال دارد اشتباه از نسّاخ یا چیزی از حدیث حذف شده باشد.
11- بیومی، حقیقه الشیعه/242؛ القفاری، اصول مذهب الشیعه، ج1/295. .