پژوهشی پیرامون اصول کافی: پاسخ به شبهات وهابیت صفحه 188

اول - خطبه مؤلِّف و مهم ترین نکات

هرچند اکثر عناوین ابواب کافی، می تواند نشان دهنده دیدگاه های مؤلف آن باشد، بی تردید مقدمه هر کتاب که باورهای پدیدآورنده در آن متبلور است، روشن تر وگویاتر اعتقادات صاحب آن را بیان می دارد؛ از این رو مرحوم کلینی، چکیده باورهای خویش را نسبت به قرآن در مقدمۀ کافی، آن هم برای کسانی که کافی را در دین و دنیایشان به کار می گیرند، در قالب جملاتی چون «یا أخی! أرشدکَ الله أنّهُ لایَسَع أحَداً تمییز شَیئٍ مِمّا إختَلَفَ الرِّوایه فیه عَنِ العُلماء (علیهم السلام) برأیِهِ، إلّا ما أطلَقَهُ العالم بقوله (ع) «إعرَضُوها علی کتابِ الله فمَا وافَقَ کتاب الله عزّ وجلِ فُخُذوه، وما خَالفَ کتاب الله فَرُدّوهُ » (1)، و «نَحنُ لانعرف من جمیع ذلک إلّا أقلّه » (2)؛ و به کار بردن واژه های «رجاء» و «تقصیر» (3)، همه بیانگر این است که وی کتاب خدا را مبّرا از هر نقص وتحریف می دانسته است والّا نمی گفت: «وأنزل الیه الکتاب، فیه البیان والتبیان، قرآناً عربیاً غیر ذی عوج . . .» (4)، و معیار ارزیابی مجموعۀ نقل هایش را قرآن می شمرده است. این سخن کلینی کجا وآن ادعاهای بخاری کجا که گفت: « أحفظُ مأه ألف حدیثٍ صحیحٍ ولم أخرج فی هذا الکتاب إلّا صَحیحاً وما ترکتُ مِن الصّحیح أکثر! » (5)؛ با توجّه به چنین نکته های کلیدی که همه ابواب و روایات کافی را شامل می شود، چگونه می شود او را معتقد به تحریف دانست؟ ، کسی که اعتقاد به تحریف دارد، آیا معقول است به قرآن مُحرَّف (نعوذبالله) استناد کند؟ و واژه های: «البیان» ، «التبیان» ، «قرآن های عربی» و

1- اصول کافی، ج1/8.
2- اصول کافی، ج1/8 - 9.
3- اصول کافی، ج1/3 (مقدمه) .
4- اصول کافی، ج1/3 (سوره زمر39/28: قرآنا عربیاً غیر ذی عوج. . .)
5- العسقلانی، احمدبن علی بن حجر، هدی السّاری مقدمه فتح الباری/7؛ الذهبی، شمس الدین محمد، تذکره الحفاظ، تصحیح از روی نسخه خطی قدیم، توسط وزارت معارف حکومت هند، بیروت، دارإحیاء (بی تا) ، ج2/556 ترجمه رقم 578: اینکه بخاری خود ادعا می کند بیش از آنچه به عنوان روایات صحیح در بخاری نقل کرده، از نقل آنها خودداری کرده، اهل خرد احتمال نمی دهند درباره فضایل اهل بیت و امامت باشد؟ . .