پژوهشی پیرامون اصول کافی: پاسخ به شبهات وهابیت صفحه 193

قرآنی باشد که با قرآن مسلمانان از جهت حقیقت و کمّیت، متفاوت است.

رابعاً: با قطع نظر از آنچه بیان شد، این دو روایت، خبر واحد است و با خبر واحد نمی توان اعتقاد به تحریف را به شیعه و کلینی نسبت داد چنان که احسان الهی ظهیر (1)و ابوزهره (2)این کار را کرده اند و صاحب کافی را خارج از دین حنیف شمرده اند (3)و قرآن را به اعتقاد همه عالمان شیعه مُبَّدل، ناقص و مورد دست برد بشر خواندند! (4)

دو - متن روایات دال بر تحریف

اشاره

متن روایاتی که ادعا شده گواهِ بر تحریف قرآن است، از نظر گذشت؛ امّا اینکه به راستی آن روایات شاهد بر دگرگونی این کتاب آسمانی است یا نَه؟ هرکدام از گروه های سه گانۀ روایات کافی، به همان ترتیبی که ذکر شد هم از نگاهِ سند و هم به لحاظ متن و دلالت، مورد بررسی قرار می گیرد:

اول - احادیث علی (ع) و ولایت

یک - حدیث یونُس ؛ که از نظر سند متوقف بر روایت قبلی است (5)، خالی از تأمل نیست؛ زیرا، معلّی بن محمّدالبصری ابوالحسن، از نگاهِ نجاشی و شیخ طوسی مضطرب الحدیث و المذهب است (6)، اما السّیدالخویی بعد از نقل اقوال می گوید: «ظاهراً

1- الشیعه والسنّه/61.
2- الامام الصادق حیاته وعصره. . . /326.
3- الشیعه والسنه/105.
4- ابن حزم الآندلسی، الفصل فی الملل والاهواء، تحقیق محمد ابراهیم نصرو. . . ، بیروت، دار الجلیل1405ق، ج5/40.
5- اصول کافی، ج1/422: کتاب الحجه باب « فیه نکت و نتف. . ، ح49: الحسین بن محمد، عن معلی بن محمد، عن محمد بن جمهور، عن یونس قال أخبرنی من رفعه إلی ابی عبدالله (ع) فی قوله. . . ؛ حدیث50 آن باب: وبهذا الاسناد، عن ابی عبدالله فی قوله تعالی : « بشر الذین آمنوا. . .»
6- النجاشی، رجال النجاشی، ج2/365، رقم1118؛ الطوسی، فهرست کتب الشیعه و اصولهم و اسماء المصنفین. . . /335، رقم 731: مضطرب الحدیث والمذهب، قال ابن الغضائری: المعلی بن محمد ابومحمد، یعرف حدیثه وینکر ویروی عن الضعفاء و یجوز ان یخرج شاهداً. . . . .