پژوهشی پیرامون اصول کافی: پاسخ به شبهات وهابیت صفحه 254

ثانیا ً: همان گونه که قبلاً اشاره شد، نوشتن درحاشیه مصحف و یا حتی درکنار آیات، جهت توضیح وتفسیر و تأویل، میان صحابه امر معمول و رایج بوده است (1).

بنابراین، اینکه قفاری در مرحله نخست علی (ع) و در مرحله بعدی شیعه را متهم می کند که با اعتقاد به مصحفی که در آن تفسیر وتأویل و. . . ، مکتوب بوده، مخالف دستور پیامبر « لاتکتبوا عَنِّی شیئاً إلّا القرآن » است، کاملاً مردود و باطل است.

و) لازمۀ مصحف علی (ع) کوتاهی در امر تبلیغ! نیست

اینکه برخی از نویسندگان، لازمه وجود مصحف علی (ع) را کوتاهی رسول الله (ص) در امر تبلیغ قرآن و طعن صحابه، می دانند (2)؛ اوّلا ً: این سخن، مخالف نصّ آیه5 سوره مائده است (3). ثانیاً: با توجّه به منابع خود وهابی ها نسبت به این مصحف (4)، نَه تنها کوتاهی رسول الله (ص) (نعوذبالله) در امر تبلیغ را ثابت نمی کند که تأیید و تثبیت و تبلیغ رسالت و قرآن است؛ برپایه همان مدارک، حدیث مشهور ثقلین (5)در جهت ماندگاری تبلیغ قرآن تا روز رستاخیز از خاتم الانبیاء (ص) صادر شد و اهل بیت (علیهم السلام) و در رأس آن علی (ع) را عِدل قرآن معرفی کرد، همان علی (ع) که بنابر نقل مدارک خود آنها فرمود: « سَلوُنی عن کتابِ الله فإنّه لیس من آیه إلّا و قد عَرَفتُ بلیلٍ نَزَلَت أم بنهارٍ، أم فی سَهلٍ أم فی جَبَلٍ » (6)، و یا فرمود: « والله! ما نزلت آیه إلّا وقد علمتُ فیما نزلت، وأینَ نَزَلَت، وعلی مَن نزلت، إنّ ربّی وهَبَ لی قلباً عَقُولاً ولساناً ناطقاً » (7)، علی (ع) هرآنچه از رسول الله (ص) گرفته بود عرضه می داشت با

1- گلدزیهر، مذاهب التفسیر/16؛ الشریاصی، قصّه التفسیر/53.
2- جارالله، موسی، الوشیعه فی نقد عقائد الشیعه/126.
3- الْیَوْمَ اَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَاَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی وَرَضِیتُ لَکُمُ الإِسْلاَمَ دِیناً. . . .
4- ر. ک: به بحث محتوای مصحف علی (ع) درهمین فصل.
5- ر. ک: به بحث مرحله اول: پاسخ نقضی بر تحریف.
6- ابن سعد، الطبقات الکبری، ج2/338 (ترجمه علی (ع)) ؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج42/398 (ترجمه علی (ع)
7- ابن سعد، الطبقات الکبری، ج2/338 (ترجمه علی (ع)) ؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج42/398 (ترجمه علی (ع) ؛ الاصفهانی، ابونعیم احمد بن عبدالله، حلیه الاولیاء. . . ، ج1/67. .