پژوهشی پیرامون اصول کافی: پاسخ به شبهات وهابیت صفحه 287

رسول الله (ص) در خُمّ (میان مکه و مدینه) بعد از حمدخدا فرمود: « أمابعد: «ألا أیُّها النَّاسُ، فأنا بَشَرٌ یُوشِکُ أن یأتی رسولُ رَبّی فأُحبیب، وأنا تارکٌ فیکم ثقلین، أوّلهما کتاب الله، فیه الهدی و النّور، فَخُذُوا بکتابِ الله، واستَمسِکُوا به، فَحَثّ علی کتابِ الله و رغّب فیه، ثُمَّ قال: وأهل بیتی، أُذکرّکم الله فی أهلِ بیتی (سه بار)» (1). همین حدیث را سیوطی (م911ق) ضمن اینکه آن را صحیح می شمارد به اضافه این عبارت: « مَن استَمسَکَ به وأخَذَ به کانَ عَلَی الهُدَی، ومن أخطَأهُ ضَلَّ، فخُذُوا بکتَابِ الله تعالی، واستَمسِکُوا بِهِ، وأهلُ بیتی أذکّرکُمُ اللهُ فی أهلِ بیتی. . . » از زیدبن ارقم (2)و در جای دیگر از زیدبن ثابت نقل می کند (3). متقی هندی (م975ق) حدیث را به سندهای متعدد و عباراتی گاه، متفاوت گزارش می کند (4)؛ وی در بعضی از نقل ها این عبارت را: « وَسألتُ لهما ذلک رَبّی ولا تقدّموهما فتهلکوا ولاتعلّموهما فإنّهُما أعلم فیکم » ، نیز می آورد. (5)

نُه - حدیث غدیر، ماندگارترین

اگر هیچ حدیثی از رسول الله (ص) جز حدیث غدیرخُمّ درباره امامت علی بن ابی طالب (ع) در منابع مختلف اهل سنت نقل نمی شد؛ تردیدی در امامت آن حضرت باقی نمی گذاشت؛ حدیثی که در شهرت و اتقان و صراحت در محتوا و. . . بی نظیر و از شاهکارهای تاریخ اسلام است؛ روایتی که تنها بررسی مدارک و اسناد و موضوعات

1- النّووی، أبی ذکریا یحیی بن شرف الدّمشقی، ریاض الصّالحین، تحقیق و اخراج احادیث عبدالعزیز رباح احمدیوسف الدقاق، مراجعه شعیب الارنؤوط، دمشق دارالمأمون، طالاولی1396ق/169باب (39) اکرام أهل بیت رسول الله (ص) ؛ ابن کثیر، اسماعیل بن کثیر الدمشقی، تفسیر القرآن العظیم، ج3/494(تفسیرآیه تطهیر33/احزاب) .
2- جلال الدین، الجامع الصغیر فی أحادیث البشیر النذیر، بیروت، دارالکتب العلمیه، طالاولی1410ق، ج1/10٠، رقم16٠8؛ المناوی، محمدعبدالرؤوف، فیض القدیر شرح الجامع الصغیر، بیروت، دارالفکر (بی تا) ج2/174، رقم16٠8.
3- جلال الدین، الجامع الصغیر فی أحادیث البشیر النذیر، بیروت، دارالکتب العلمیه، طالاولی1410ق، ج1/175، رقم2631 والمناوی، محمدعبدالرؤوف، فیض القدیر شرح الجامع الصغیر، بیروت، دارالفکر (بی تا) ج2/14، رقم2631.
4- کنزالعمال، ج1/185-189، ح 94٠-959؛ ج5/289، ح12911؛ ج13/641، ح3762٠و37621.
5- کنزالعمال، ج1/186، ح946 و/188، ح957. .