پژوهشی پیرامون اصول کافی: پاسخ به شبهات وهابیت صفحه 324

الادلّه العقلیه والآیات والاخبار. . . و أنّ الائمه (علیهم السلام) تبّرؤا منهم و حکموا بکفرهم و أمروا بقتلهم . . .» (1).

- صاحب جواهرالکلام (م1266ق) : «. . . لا کلام فی نجاستهم (خوارج و غلات) وکفرهم، کما فی جامع المقاصد، وعن الدلائل، بل عن الاخیر والروض الاجماع علیه. . . بل یدل علیه جمیع مادلّ عَلَی نجاسه الکافر . . .» (2).

آنچه اشاره شد، گوشه ای از دیدگاه های امامان و بزرگان شیعه نسبت به غُلُوّ و غلات است؛ وموضع پیروان اهل بیت (علیهم السلام) در اینکه غلات کافر، نجس، خارج از دین اسلام اند، کاملاً روشن است.

سه - اتهام غلوّ به کدام شیعه؟

یکی از مباحثی که در آثار مکتوب اهل سنّت خلط شده است، مصداق شیعه به مفهوم واقعی آن با مصادیق کاذب و دروغین آن است؛ و بسیاری از افکار باطل و کفرآمیزی را که روح شیعه واقعی از آن اطلاع ندارند، به آن ها نسبت داده می شود. مطالبی که ابن حزم تحت عنوان «شناعت شیعه» می آورد و در آن تصریح می کند که گروهی از شیعه معتقد است جبرئیل امین هنگام آوردن وحی به عَلِی خیانت کرد و به جای اینکه پیام وحی را به علی بدهد، به عمد یا اشتباهاً به محمّد داد؛ یا گروهی از غلات شیعه، دوازده امام را پیامبر می شمارند، گروه دیگر محمّد (ص) را، دسته ای علی را، جمعی دیگر همه امامان را خدا می شمارند (3)، همه خلاف واقع است. پس از او، شهرستانی نزدیک به همین مسیر را طی نموده است که: علی زنده و در آسمان است، روزی بازخواهد گشت، رعد، در آسمان صدای علی؛ و برق در آسمان تازیانه (سوطه) علی است، اصحاب کساء،

1- المجلسی، بحار الانوار، ج2/336؛ القمی، الشیخ عباس، سفینه البحار و المدینه الحکم. . . ، ج6/667، باب غین (غلو) .
2- النجفی، محمدحسن، جواهرالکلام فی شرح شرائع الاسلام، بیروت، داراحیاء، ط السابعه (بی تا) ج6/5٠-51، کتاب الطهاره، العاشر الکافر.
3- الفصل فی الملل و النحل و الاهواء والنحل، ج5/42: ذکر شنع الشیعه. .