پژوهشی پیرامون اصول کافی: پاسخ به شبهات وهابیت صفحه 343

روافض است (1)، و از امام خود محمدبن عبدالوهاب این فتوی را نقل می کند: «کسی که معتقد باشد غیرانبیاء افضل یا مساوی انبیاء است، کافر است» (2).

بررسی و نقد

اشاره

این گروهِ از نویسندگان با هویت مشخص، بدان جهت که خلافت خلفای سه گانه به ویژه شیخین با هیچ منطق عقلی و شرعی قابل تصحیح نیست (3)، چاره ای جز به چالش کشاندن دیدگاه رقیب را نمی بینند و در این عرصه خودشان را به آب و آتش می زنند تا لااقل توپ را به میدان رقیب بیندازند؛ از این رو، این اتهام آنها نیز نه تنها کارساز نیست که از چند جهت مردود است:

یک - برتری یا همانندی علما با انبیای بنی اسرائیل

براساس حدیث شریف رسول الله (ص) : «علماءُ اُمتّی کأنبیاء بنی إسرائیل» (4)و به نقل دیگر:

1- اصول مذهب الشّیعه الامیه الإثنی عشریه، ج2/745.
2- اصول مذهب الشّیعه الامیه الإثنی عشریه، ج2/745.
3- ر. ک: به بحث تحت عنوان غلو و اتهام به غلو در همین فصل.
4- حدیث «علماءُ اُمَّتِی کأنبیاء بنی اسرائیل» در منابع زیر آمده است: المفهم لما أشکل من تلخیص کتاب مسلم، ابوالعباس احمد بن الشیخ الفقیه ابی حفص عمر بن ابراهیم الانصاری القرطبی، (بی جا، بی نا و بی تا) ، ص 96؛ التفسیر الکبیر او مفاتیح الغیب، فخرالدین محمد بن التمیمی الرازی الشافعی (544 - 6٠4ق) ، بیروت، دارالکتب العلمیه، 1421ق/ 2٠٠٠م، ج 17، ص 96 و ج 19، ص 77 و ج 27، ص 108 و ج 29، ص 13٠؛ کشف الظنون عن اسامی الکتب والفنون، حاجی خلیفه (م 1067ق) ، بیروت، دار احیاء التراث العربی (بی تا، ج 1، ص 28؛ تاریخ بخارا، ابوبکر محمد بن جعفر نرشخی (م348ق) ، ترجمه ابونصر احمد بن محمد بن نصر القباوی، تلخیص محمد بن زفر بن عمر، تحقیق: محمد تقی مدرس رضوی، تهران، توس، چاپ دوم، 1363ش، ص 149؛ تاریخ گزیده، حمدالله بن ابی بکر بن احمد مستوفی قزوینی (م 73٠ق) ، تحقیق: عبدالحسین نوایی، تهران، امیرکبیر، چاپ سوم، 1364ش، ص 634؛ البحر المدید، احمد بن محمد بن المهدی بن عجیبه الحسنی الادریسی الشاذلی الفاسی، بیروت، دارالکتب العلمیه، چاپ دوم، 1423ق/ 2٠٠2م، ج 2، ص 241 تفسیر سوره مائده، ج4، ص 6 تفسیر سوره نحل، ج 6، ص 345 و ج 2، ص 6٠ و ج 3، ص 245 و ج 5، ص 283؛ اللباب فی علوم الکتاب، ابوحفص عمر بن علی بن عادل الدمشقی الحنبلی، تحقیق: الشیخ عادل احمد عبند الموجود و الشیخ علی محمد معوض، بیروت، دارالکتب العلمیه، 1419ق / 1998م جزء 18، ص 382؛ تفسیر السراج المنیر، محمد بن احمد الشربینی شمس الدین، بیروت، دارالکتب العلمیه (بی تا) ، ج 3، ص 215؛ تفسیر روح البیان، اسماعیل حقی بن مصطفی الاستانبولی الحنفی، بیروت، دار احیاء التراث العربی (بی تا) ، ج 3، ص 194 تفسیر سوره اعراف، ج 4، ص 31 و 247 ج 5، ص 288 و 357؛ زهره التفاسیر، محمد ابوزهره، بیروت، دار الفکر العربی (بی تا) ، ج 1، ص 4894 و 5٠٠5؛ نظم الدرر فی تناسب الآیات و السور، برهان الدین ابی الحسن ابراهیم بن عمر البقاعی، بیروت، دار الکتب العلمیه، 1415ق /1995م و ج 6، ص 113 و 433. .