پژوهشی پیرامون اصول کافی: پاسخ به شبهات وهابیت صفحه 403

اگر موارد یاد شده نسبت به پیشوایان امثال قفاری، و ظهیر و. . . غلو نیست، احادیث کافی با توجّه به اینکه شواهدی در منابع مورد قبول آنان دارد، به طریق اَولی غلو نخواهد بود؛ زیرا آنها به اعتقاد شیعه؛ اوّلاً : معصوم اند و مصداق «ثقلین» . ثانیاً : همه به فضل علمی و عملی آنها معترفند و اگر غلو است، حق اعتراض و متهم کردن دیگران به غلو وخارج دانستن از دین، موضوعیت نخواهد داشت، هر دو طرف دچار غلو گردیده اند!

نتیجه گیری

تردیدی نیست که غلوّ به مفهموم نقش خدایی دادن به غیر پروردگارِ حق، از نگاه همه مسلمانان مردود و غلات جزء مسلمانان محسوب نمی شوند؛ اما در این میان پیروان اهل بیت (علیهم السلام) که بر اساس سفارش های مؤکد رسول الله (ص) اهل بیت او را همانند قرآن، در اصول و فروع دین، امام و مقتدای خود می دانند، از سوی گروهی از نویسندگان به ویژه وهابی ها متهم به غلو می شوند؛ و اعتقاد به اصل امامت و ولایت اهل بیت (علیهم السلام) و باور به معصوم بودن آنان و معتقد به فضائل و دانش و اطلاع از غیب آنان را، مصادیق آشکار غلوِّ باطل می شمارند و اصل امامت و اوصاف مربوط به امام (ع) را طراحی عبدالله بن سبأ یهودی قلمداد می کنند. ولی با بررسی و نقد مفصّلی که ارائه شد؛ اوّلاً : امامت امامان اهل بیت (علیهم السلام) ، همزاد با اصل اسلام است و هیچ ربطی به ابن سبأ که از جهات متعدد مورد تردید است، ندارد. و داستان سبئیه که ازسال های34 هجرت به بعد توسط طبری تنها منبع این اسطوره، بر سر زبان ها افتاد، توطئه ای بیش نبوده است.

ثانیا ً: با توجّه به معیارهای غلو که توسط خود بزرگان اهل سنت، ارائه شده، هیچ کدام از عناوین باب ها و احادیث کافی که ادعا شده ظهور در غلوِّ باطل دارد، با آن معیارها سازگاری ندارد؛ زیرا روایات کافی نَه به اهل بیت نقش خدایی می بخشد و نَه آنها را نبی و پیامبر معرفی می کند بلکه آنان را بندگان مخلَص خدا، ولی امام معصوم، پارسا و مطهر، آشنا به همه جهات دین و دنیا و اوصیای عملی و علمی رسول الله (ص) می دانند.