پژوهشی پیرامون اصول کافی: پاسخ به شبهات وهابیت صفحه 465

النُّصوص الَّتی تدلُّ علی مُعتَقَدِهم الضّالّ الکافر فی صحابه الرَّسول » (1).

-سید عبدالهادی هاشمی: مدعی است کلینی درکتاب خود که نزد شیعه از نظر اعتبار همانند بخاری نزد اهل سنت است، نامه طولانی از هفتمین امام معصوم خود نقل می کند (2)که در آن شیخین را کافر خوانده است و ترجمه حدیث را به این صورت نقل می کند: «به جان خودم سوگند که آن دو (ابوبکر و عمر) قبلاً منافق بودند، ایشان کلام خدا را ردّ کردند و رسول خدا را تمسخر نمودند، و آنها هر دو کافر هستند و بر هر دو باد لعنت خدا و ملائکه و مردمان همگی» (3). همین معنا را ناصر القفاری (4)، دکتر عواج (5)، و ابی الفتوح (6)ادعا نموده اند.

٢. ارزیابی و نقد این اشکال

اشاره

از مباحث گذشته این نکته روشن شد که مقصود از «کُفر» نسبت به عموم صحابه (به جز مرتدین) به معنای خروج از دین نیست، بلکه با توجّه به روایات ابواب: « أنّ الاِسلام یُحقَنُ به الدّم و أنّ الاِیمان یشارک الاِسلام. . . » کافی (7)، و همچنین روایاتی که در بحث قبلی مورد بررسی قرار گرفت، مقصود ایمان نیاوردن به ولایت علی (ع) است. در مورد

1- علی محمد، انتصار الحق/79: بدون ارائه دادن یک نص از هزاران نصوص و یا نام بردن از کتاب های مورد نظرش.
2- الروضه من الکافی (ج8) /107رقم95: عن علی بن سوید، کتبتُ إلی أبی الحسن موسی (ع) وهو فی الحبس کتاباً. . . : «. . . و سألتُ عن رجلین إغتصبا رجلاًمالاًکان ینفقه علی الفقراء والمساکین وأبناءالسبیل وفی سبیل الله، فلمّا إغتصباهُ ذلک لم یرضیا حیثُ غصباهُ حتّی حملاهُ إیاهُ کُرهاً فوق رقبته إلی منازلهما فلمّا أحرزاهُ تولّیا إنفاقه، أیبلغان بذلک کفراً؟ فلعمری لقد نافقا قبل ذلک، و ردّا علی الله عز و جل کلامه و هزءا برسوله (ص) و هما کافران علیهما لعنته الله و الملائکه والناس اجمعین والله ما دخل قلب أحد منهما شیء من الإیمان منذ خروجهما من حالیتهما و ما ازداد إلاّ شکّاً. . . .
3- بیان حقیقت (جزوه) ناشر سازمان دفاع از اسلام (بی جا، بی تا) /14، تحت عنوان: عقیده شیعه درباره شیخین.
4- مسأله التقریب بین أهل السنه والشیعه/314 و361
5- عواج، غالب بن علی، فرق معاصره تنسب إلی الإسلام و بیان. . . ، جدّه، المکتبه العصریه الذهبیه، طالرابعه 1422ق، ج1/432-433.
6- التلیدی، عبدالله بن عبدالقادرابی الفتوح، أهل السنه و الشیعه بین الإعدال و الغلو/47.
7- اصول کافی، ج2/24و 25: کتاب الإیمان و الکفر. .