پژوهشی پیرامون اصول کافی: پاسخ به شبهات وهابیت صفحه 468

کسانی دانسته است که پیش از امر خلافت و در زمان حیات رسول الله (ص) ، دچار نفاق بوده اند و آیات قرآن نسبت به خلافت را مردود و رسول خدا (ص) را مورد استهزاء قرار می دادند و سرانجام آن دو را فاقد ایمان واقعی به حقیقت ایمان به پیامبر و آنچه او آورده که ولایت علی (ع) جزء آن است، معرفی می کند (1)؛ در این حدیث نیز شیخین را هرچند منافق خوانده ولی خارج از اسلام ندانسته است، و مقصود از «کفر» ، به قرائن بحث های قبلی خروج از ایمان به امامت علی (ع) است.

ج) عدم ایمان واقعی شیخین

گذشته از اینکه حدیث از زبان امامِ معصوم، عالم، متّقی و مُفَسِّر قرآن و از همه بالاتر عِدل قرآن (طبق حدیث صحیح ثقلین) صادر شده (بِنفسه حجت است) ، شواهدی هم برنفاق و تسلیم نبودن آن دو در منابع دو طرف به چشم می خورد:

یک - دگرگون شدن چهره ابوبکر و عمر: ابن حجرالعسقلانی، اسفندیار بن الموفّق الکندی الکوفی را این گونه معرفی نموده که: « کانَ یَتَشَیّع وکانَ مُتواضعاً، عابداً کثیرالتَّلاوه » ، آن گاه از ابن الجوزی، نقل می کند که: «عده ای از عدول بغداد که در مجلس اسفندیار در کوفه حضور داشتند، از او شنیدند که گفت: وقتی رسول الله (ص) فرمود: « مَن کنتُ مَولاهُ فَعَلِیٌّ مَولاهُ،» تَغَیّرَ وَجهُ ابی بکر و عُمَر، فنَزَلت: فَلَمَّا رَاَوْهُ زُلْفَهً سِیئَتْ وُجُوهُ الَّذِینَ کَفَرُوا وَقِیلَ هَذَا الَّذِی کُنتُم به تَدَّعُونَ (ملک: 27) (2)؛ راستی کسی که به حقیقت، ایمان به رسول الله (ص) ، آورده باشد و نفاق نداشته باشد، چرا چهره اش دگرگون شود؟ ! و چرا مورد مذمت خداوند قرار گیرد؟ !

دو - وای بر تو ای اباحفص! : در روز غدیرخم رسول الله (ص) به همه حاضران به ویژه به سران صحابه از جمله ابوبکر و عمر و سلمان و أباذر و. . . ، دستور داد که با علی (ع)