پژوهشی پیرامون اصول کافی: پاسخ به شبهات وهابیت صفحه 487

این نویسنده مدرک لعن و تکفیر عایشه را وصیت امام حسن (ع) به برادرش امام حسین (ع) در رابطه با تکفین و تشییع و دفن خود، می داند؛ امام مجتبی (ع) در آن وصیت نسبت به تحرکات عایشه می فرماید: « واعلَم أنّه سیُصیبنی مِن عائشه مَایعلم اللهُ والنّاسُ صَنیعِهَا و عَداوتِهَا ِللهِ ولرسُولِهِ و عداوتها لَنَا أهل البیت. . . » ، و در هنگام اجرای وصیت، أُمُّ المؤمنین سخت موضع گرفت (1). و در مورد حفصه بنت عمر به روایاتی از بحارالأنوار استناد می کند (2).

٢. بررسی و نقد این اشکال

اشاره

با توجّه به مباحث گذشته در خصوص تکفیر منکران ولایت و امامت و همچنین در ارتباط با بحث لعن و سبّ صحابه و تفاوت این دو اصطلاح، واکاوی چند مطلب لازم است:

الف) عدم خروج از اسلام

با پژوهش مفصّلی که انجام شد، انکار و قبول نداشتن امامت علی (ع) و امامان دیگر شیعه، موجب کفر و خروج از اسلام نمی شود. تنها منکران امامت، مؤمن به اصطلاح شیعه نخواهند بود؛ ازاین رو مقصود از «کفر» و «کافر» به مفهوم اصطلاحی آن نیست.

ب) اتهام بزرگ

ادعای اینکه شیعه وکلینی همۀ أمّهات مؤمن را ( والشیعه الاِمامیه یکفّرون أُمّهات المؤمنین کافّه . . .) (3)، کافر می دانند، از تهمت های بزرگ و افترای نابخشودنی است؛ در کجا و

1- اصول کافی، ج13٠٠، باب الإشاره والنصّ علی الحسین. . . و المجلسی، بحار الأنوار، ج44/142: تاریخ زندگی امام حسن (ع) .
2- اصول کافی، ج13٠٠، باب الإشاره والنصّ علی الحسین. . . و المجلسی، بحار الأنوار، ج22/227-247: باب احوال عائشه و حفصه.
3- ناصرالقفاری همین شبهه را بیان می دارد: کما باءوُا بتَکفیر اُمّهات المؤمنین ازواج رسول الله؛ اذ لم یستشنوا واحده منهّن فی نصوصهم. .