پژوهشی پیرامون اصول کافی: پاسخ به شبهات وهابیت صفحه 85

در سنن الترمذی نیز سندهای غیر مستند به رسول الله (ص) ، فراوان آمده است (1). سنن نسائی هم وضع بهتری ازهم قطارانش ندارد.

ج) فقدان معیار شناخت حدیث صحیح از ناصحیح!

اشاره

در بخش سوم از اشکال، ابن تیمیه و آلوسی مدعی شدند که شیعه ملاک و معیاری برای تشخیص احادیث صحیح از ناصحیح ندارند، و از منابعی که آنها را در تشخیص روایات یاری نماید، محروم اند. بی تردید، این ادعا غیر معقول و از جهاتی مردود است و برای ابطال و نقد این ادعا به چند نکته اشاره می شود:

یک - تقدُّم تدوین حدیث در مکتب اهل بیت (علیهم السلام)

اشاره

تردیدی نیست که تدوین حدیث، در مکتب اهل بیت (علیهم السلام) از همان ابتدای تاریخ اسلام آغاز شد و هیچ منعی برای کتابت و انتشار حدیث وجود نداشت و افراد زیادی به تدوین حدیث رسول الله همّت گماردند؛ از این رو از ورود احادیث دروغ وجعلی از نخستین روزها، جلوگیری به عمل آمد؛ برخلاف مکتب خلفاء که پس از رسول الله (ص) به بهانه ای واهی (2)از کتابت حدیث جلوگیری و تا اواسط قرن دوم این ممنوعیت اعمال می شد و آثار و پیامد آن تا قرن سوم ادامه یافت. (3)

1- سنن الترمذی، تحقیق احمد محمدشاکر، بیروت، دارالفکر (بی تا) ، ج1/256، ابواب الطهاره، باب15، ما جاء فی کم تمکث النفساء؟ ح139، و/272، باب11٠، ماجاء فی التیمم، ح145؛ و/369، ابواب الصلاه، باب27، ما فی افراد الاقامه، ح193؛ و/397، باب36، ماجاء فی کراهیه الخروح من المسجد. . ، ح2٠4؛ و/443، باب55، ماجاء فی کراهیه الصف بین السواری، ح229، و ج2/13، باب66، مافی ترک الجهر بسم الله، ح244؛ و/3٠، باب72، ماجاء فی السکتتین فی الصلاه، ح251؛ و/43، باب77: ماجاء فی وضع الیدین علی الرکبتین فی الرکوع، ح258، 259.
2- بهانه هایی که برای ممنوعیت حدیث ذکرشده عبارتند از: خوف از اختلاف مردم در مورد سنت پیامبرخدا، در روایتی از ابابکر (خلیفه اول) : الذهبی، محمد، تذکره الحفاظ، تصحیح از نسخه قدیم توسط وزارت معارف هند، بیروت، دارإحیاء (بی تا) ، ج1/3- 4؛ خوف ازاشتباه شدن قرآن با احادیث، درکلام عمربن الخطاب: البغدادی، علی بن ثابت الخطیب، تقییدالعلم، تحقیق وتصدید یوسف العش، (بی جا) ، نشریه داراحیاء السنه النبویه، ط الثانیه1974م/49.
3- الموسوی، السید شرف الدین، المراجعات/52٠؛ الشّهرستانی، علی، منع تدوین الحدیث، بیروت، مؤسسه الاعلمی، ط الاولی1418ق/445-446 : کان أوّلُ المستفیدین بالتّدوین الباکر أُولئکَ الذین یلوذون بالائمه من أهل البیت فیتَعلَّمون شفاهاً أوتحریراً، أی مِن فَمٍ لِفمٍ أو بالکتابه، فما تناقلته کُتُبُ الشّیعه من الحدیث، هو التراث النبوی - فی صمیمه - بلغ الشّیعه فی یسر طوع لعلمهم الازدهار، فی حینٍ لم یجمع أهل السنّه هذا التراث إلّا بعد أن انکبَّ علیه علماؤهم قرناً ونصف قرن حتّی حَصَلُوا ما دوّنوه فی المدوّنات الأولی. . . ، نقل از: الامام جعفرالصادق، تألیف الحلیم الجندی/2٠3-2٠4. .