فرهنگ اخلاق صفحه 124

1- 153. سوره اعراف، آیه 201

2- 154. سوره آل عمران، آیه 120

3- 155. سوره بقره، آیه 194

4- 156. سوره جاثیه، آیه 19

«خداوند ولی و یار پرهیزکاران است».

افراد با تقوا اهل کرامت و بزرگواری اند:

« إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاکُمْ ».(1)

«گرامی ترین شما نزد خداوند پرهیزکارترین شماست».

انسان از یک سو دارای کرامت ذاتی است و همان گونه که قرآن تصریح می کند، به لحاظ همین کرامت ذاتی است که بر بسیاری از موجودات جهان برتری دارد.(2) از سوی دیگر از کرامت اکتسابی برخوردار است که اگر راه سیر و سلوک را برگزیند و تقوا و پرهیزکاری را پیشه سازد به فوز عظمای کرامت اکتسابی دست یافته، در پیشگاه خداوند متعال از گرامی ترین مردم خواهد شد، و چنانچه راه طغیان و سرکشی در پیش گیرد و از هواهای نفسانی پیروی کند از هر حیوانی پست تر می گردد.(3)

تقوا پیشگان محبوب خداوند متعال اند:

« إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُتَّقِینَ ».(4)

«خداوند پرهیزکاران را دوست می دارد!».

و چه افتخاری از این برتر و کدامین مقام از این ارجمندتر که آدمی محبوب پروردگار لایزال و ایزد بی مثال گردد؟

خداوند برای پرهیزکاران، راه گریز مقرّر فرموده:

« وَ مَنْ یَتَّقِ اللَّهَ یَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً ا وَ یَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ