فرهنگ اخلاق صفحه 127

1- 165. سوره یونس، آیه 63 و 64

2- 166. سوره احزاب، آیه 70 و 71 ؛ و نظیر آن سوره انفال، آیه 29 و سوره طلاق، آیه 5

3- 167. سوره مریم، آیه 71 و 72

4- 168. مضمون آیات 45 و 46 سوره حجر و 90 شعراء و 54 و 55 قمر.

تقوا در احادیث

حضرات معصومین علیهم السلام نیز همگام با قرآن شریف ضمن احادیث فراوان به مناسبت های مختلف، همواره مردم را به تقوا و پرهیزکاری توصیه فرموده و آنان را از پیروی هواهای نفسانی، دل بستن به دنیای فانی، و ارتکاب گناهان برحذر داشته اند.

در میان آن بزرگواران، مولا امیر مؤمنان علیه السلام بیش از همه بر رعایت این مهم تأکید کرده، خصوصاً روزهای جمعه ضمن خطبه های نماز، مردم را به پرهیزکاری ترغیب می فرموده اند. به همین مناسبت نهج البلاغه را که عمدتاً از خطبه های آن حضرت تشکیل گردیده، می توان کتاب تقوا خواند، چه آنکه رایج ترین و شایع ترین کلمات آن، تقوا و پرهیزکاری است و به جرأت می توان گفت که در آن کتاب شریف، به کمتر معنا و مفهومی تا این اندازه توجه و عنایت شده است.

با نگاهی گذرا به برخی از احادیث که از آن پیشوایان معصوم به ما رسیده، بیش از پیش نسبت به ارزش و آثار مهم تقوا آگاه خواهیم شد:

امیر تقوا پیشگان حضرت علی علیه السلام در باره ارزش و اهمیت تقوا می فرمایند:

«التُّقَی رَئِیسُ الْأَخْلاقِ».(1)

«پرهیزکاری اساس خُلق های پسندیده است.».

در جای دیگر به جنبه باز دارندگی آن توجّه نموده، می فرمایند:

«اعْلَمُوا عِبادَ اللَّهِ أَنَّ التَّقْوَی دَارُ حِصْنٍ عَزِیزٍ... أَلا وَ بِالتَّقْوَی تُقْطَعُ حُمَهُ الْخَطایا».(2)