فرهنگ اخلاق صفحه 128

1- 169. نهج البلاغه ترجمه فیض الإسلام، ص 1278، ح 402

2- 170. همان، ص 494 خ 156

«بدانید ای بندگان خدا! تقوا دژی است مستحکم و غیر قابل نفوذ... و آگاه باشید که به وسیله تقوا نیش زهرآگین گناهان قطع می گردد.».

همچنین نقش آن را در پاسداری از دین یادآور شده، می فرمایند:

«أَمْنَعُ حُصُونِ الدِّینِ التَّقْوی .(1)

«بازدارنده ترین (نفوذناپذیر ترین) دژ دین پرهیزکاری است».

و همین بازدارندگی است که از تقوا سپری در برابر عذاب قهر الهی ساخته است. آن حضرت می فرمایند:

«اَلتَّقْوی آکَدُ سَبَبٍ بَیْنَکَ وَ بَیْنَ اللَّهِ إِنْ أَخَذْتَ بِهِ، وَ جُنَّهٌ مِنْ عَذابٍ أَلِیمٍ».(2)

«تقوا - چنانچه بدان چنگ زنی - استوارترین وسیله ارتباط بین تو و خدا، و سپری در برابر عذاب دردناک است».

بلکه استخوان بند ایمان، تقوا و پرهیزکاری است. مولا امیرمؤمنان علیه السلام می فرمایند:

«مُخُّ الْإِیمانِ التَّقْوی وَ الْوَرَعُ».(3)

«پرهیزکاری و پارسایی مغز (پایه و وسیله قوام) ایمان است.».

و در مورد مقام اهل تقوا می فرمایند:

«سادَهُ أَهْلِ الْجَنَّهِ الْأَتْقِیاءُ الْأَبْرارُ».(4)

«سروران اهل بهشت، پرهیزکاران نیکو کردارند».

هنگامی که آن حضرت از جنگ صفین باز می گشتند، گذرشان به قبرستان