فرهنگ اخلاق صفحه 130

1- 175. نهج البلاغه ترجمه فیض الإسلام، ص 1147، ح 125

2- 176. همان، ص 635، ضمن خ 189

سبب آزادگی از هر بندگی و رهایی از هر هلاکت و تباهی است. با پرهیزکاری حاجت درخواست کننده روا می گردد، گریزان (از عذاب و سختی و گرفتاری) رهایی می یابد و عطاها و بخشش های بسیاری (از جانب خداوند) دریافت می شود.».(1)

آن حضرت در مورد آثار و پی آمدهای تقوا می فرمایند:

«هُوَ أَنَّهُ لَوْ وُضِعَ عَمَلُکَ عَلی طَبَقٍ وَ لَمْ یُجْعَلْ عَلَیْهِ غِطاءٌ وَ طِیفَ بِهِ عَلی أَهْلِ الدُّنْیا لَما کانَ فِیهِ شَیْ ءٌ تَسْتَحْیِی مِنْهُ».(2)

«پرهیزکاری آن است که اگر اعمالت را بدون سرپوش بر طبقی گذارده، در میان اهل دنیا بگردانند، در آن چیزی نباشد که موجب شرمساری تو گردد».

و نیز می فرمایند:

«بدانید هر کس از خدا پروا کند، خداوند راه بیرون رفتن و گریز از فتنه ها را به او می نمایاند و نوری به وی عطا کند که از تاریکی ها (ی جهل و حیرت) رهایی یابد و او را (در بهشت) در جایی که خواهان آن است، جاودانه نگاهش داشته، و نزد خویش در سرای برگزیده اش کریمانه وارد نماید. (در سرایی که) سایه آن، عرش او و نور و روشنایی آن، خشنودیش، زیارت کنندگان آن ملائکه، و دوستانش پیامبران خدا خواهند بود.».(3)

تأثیر تقوا در آبادانی دین و استحکام باورهای دینی و نقش حساسی که در