فرهنگ اخلاق صفحه 143

1- 199. غرر الحکم، ج 2، ص 646، ف 77، ح 628

2- 200. همان، ج 1، ص 411، ف 34، ح 15

3- 201. همان، ص 383، ف 28، ح 38

و برگ های محبت دنیا را که به صورت دون همتی، ضعف و زبونی، چاپلوسی در برابر دنیاداران، سر و دست شکستن برای دستیابی به مقامات دنیوی و... جلوه می کند، به طور کامل از قلب خویش قطع نموده و خود را از آن خلاص و آزاد نماید.

آن حضرت فرموده اند:

«عقل و خرد درختی است که ریشه آن پرهیزکاری و برگ آن حیا و ثمره آن پارسایی است.

پرهیزکاری سه خصلت در خواست می کند: بصیرت در دین، زهد و بی رغبتی به دنیا، و انقطاع به سوی خداوند.

و حیاء سه خصلت می طلبد: یقین و خلق نیکو و فروتنی.

ورع نیز سه خصلت درخواست می کند: راستگویی، سرعت در انجام نیکی ها، و ترک شبهات.».(1)

پیشوای اهل تقوا حضرت امیر علیه السلام می فرمایند:

«لِلْمُتَّقِی ثَلاثُ عَلاماتٍ: إِخْلاصُ الْعَمَلِ وَ قَصْرُ الْأَمَلِ وَ اغْتِنامُ الْمُهَلِ».(2)

«پرهیزکار سه نشانه دارد: اخلاص در عمل، کوتاهی آرزو، و غنیمت شمردن فرصت».

و نیز فرموده اند:

«اَلْمُتَّقِی مِیتَهٌ شَهْوَتُهُ، مَکْظُومٌ غَیْظُهُ، فِی الرَّخاءِ شَکُورٌ، وَ فِی الْمَکارِهِ صَبُورٌ».(3)