فرهنگ اخلاق صفحه 2

سخن نخست

بسم اللَّه الرحمن الرحیم

سپاس بی کران بر آفریدگار جهان؛ درود فراوان بر ساحت اقدس رسول عالمیان؛ و سلام بی پایان بر پیشوایان معصوم انس و جان.

انسان از نخستین روزهای حیات اجتماعی به خوبی به این ضرورت پی برده است که برای فراهم ساختن محیطی آکنده از امنیّت، سلامت و عدالت، باید از خودکامگی، هوس رانی و بی بند و باری دوری جسته و به حدود و مرزهای اخلاقی پای بند باشد.

پیامبران الهی از حضرت آدم علیه السلام تا پیامبر خاتم صلی الله علیه وآله همواره زیر بنای رسالت خویش را پاسخ به همین نیاز فطری دانسته و بنیاد زندگی پیروان خود را بر شالوده دستوراتی استوار ساخته اند که راه گفتار و کردار و پندار نیک را پیش پای آنان قرار می داده است.

مردان فضیلت و منادیان حقیقت هم که همواره زندگانی و عمر خویش را در راستای هدایت و ارشاد انسان ها صرف کرده اند، به پشتوانه بصیرت و ایمان در همین مسیر گام نهاده و با همه احساس و آگاهی، به این حقیقت پی برده اند که برای نجات انسان که همواره در معرض تهاجم نفس و شیطان است باید درخت ایمان را که ثمره آن جز اندیشه نیکو و عمل صالح نیست، در سویدای نفس و اعماق روح آدمی بارور سازند، و دستورات اخلاقی و ارزش های انسانی را به شکل های مختلف و از راه های گوناگون آویزه گوش جان و اندیشه او قرار دهند و از این طریق، آیینه دل و لوح سینه وی را از حجاب های تاریکِ رذائل اخلاقی صفا بخشیده، به صفات عالی و اخلاق متعالی متصف نمایند.