فرهنگ اخلاق صفحه 245

گشوده گردد.

به هوش باشید! هر کس با دوستی آل محمّد از دنیا برود خداوند قبرش را زیارت گاه فرشتگان رحمت قرار دهد.

آگاه باشید! هر کس با دوستی آل محمّد دنیا را وداع نماید بر اساس سنت و جماعت از دنیا رفته است.

هان! هر کس با کینه و دشمنی آل محمّد دنیا را ترک کند روز قیامت در حالی وارد محشر می شود که بین دو چشمش نوشته شده که «وی از رحمت خدا مأیوس است».

بدانید! هر کس با کینه و دشمنی آل محمّد بمیرد کافر مرده است. آگاه باشید! هر کس با کینه و دشمنی آل محمّد از دنیا برود بوی بهشت به مشامش نخواهد رسید.».(1)

از عاشقی دل سوخته نقل است که گوید: در آغاز جوانی هنگامی که هوای سیر و سلوک در سر داشتم، بر آن شدم تا علم کیمیا بیاموزم و بدان وسیله به دستگیری تهی دستان بپردازم. این کار را با توسّلات شدیدی آغاز کرده، روزی مشغول انجام برخی از امور مربوط به آن بودم که ناگهان صدایی مرا متوجّه خود ساخته و فرمود: کیمیا، محبّت ما اهل بیت است. اگر طالب آن هستی گام پیش گذار و ثابت قدم باش!

و بدین ترتیب برای همیشه مرا از آن اندیشه نخستین منصرف ساخت.

برید عجلی گوید:

حضور امام باقر علیه السلام بودم که مردی از خراسان به خدمت آن جناب شرفیاب شد. او که آن مسیر طولانی را پیاده پیموده بود، پاهایش را که (از رنج سفر) شکافته شده بود از کفش بیرون آورد و عرض کرد: به خدا قسم مرا از آن جا نیاورده مگر دوستی شما اهل بیت.

آن بزرگوار فرمودند:

«به خدا سوگند! اگر سنگی ما را دوست بدارد خداوند آن را با ما محشور خواهد گرداند.».

«هَلِ الدِّینُ إِلّاَ الْحُبُّ».

«آیا دین چیزی جز محبّت و دوستی است؟».(2)

گر در سرت هوای وصال است حافظا

باید که خاک درگه اهل هنر شوی

البته انسان آنگاه از آثار و ثمرات محبّت نسبت به خاندان رسالت به طور کامل