فرهنگ اخلاق صفحه 289

1- 426. سوره مدثر، آیه 6 «منّت مگذار و زیاد مشمار».

2- 427. کافی، ج 2، ص 361، باب ذکر زیاد خداوند، ح 1

3- 428. غرر الحکم، ج 2، ص 830، ف 86، ح 26

«اَلذِّکْرُ یُؤْنِسُ اللُّبَّ وَ یُنِیرُ الْقَلْبَ وَ یَسْتَنْزِلُ الرَّحْمَهَ.».(1)

«یاد خدا آرام بخش خرد، روشنگر دل، و فرود آورنده رحمت است».

«اَلذِّکْرُ نُورُ الْعَقْلَ وَ حَیاهُ النُّفُوسِ وَ جَلاءُ الصُّدُورِ.».(2)

«یاد خدا نور عقل، حیات جان ها، و جلا دهنده سینه هاست.

هم آن حضرت می فرمایند:

«ماندن در مسجد و خدا را یاد کردن از سپیده دم تا بیرون آمدن آفتاب، سریع تر از مسافرت در اطراف زمین، امر روزی را آسان می سازد.».(3)

امام صادق علیه السلام می فرمایند:

«رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمودند: (در شب معراج) هنگامی که مرا به آسمان بردند و وارد بهشت شدم، گروهی از ملائکه را دیدم که با خشت های طلا و نقره ساختمان می ساختند ولی گاهی دست از کار می کشیدند. پرسیدم: چرا گاهی به کار می پردازید و گاهی دست بر می دارید؟ گفتند: ما هنگامی کار می کنیم که برایمان خرجی بیاید!

سؤال کردم خرجی شما چیست؟ پاسخ دادند گفتار مؤمن در دنیا «سُبْحانَ اللَّهِ، وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لا إِلَهَ إِلّاَ اللَّهُ، وَ اللَّهُ أَکْبَرُ»! هر گاه مؤمن این کلمات را بگوید برایش ساختمان می سازیم و زمانی که از گفتن باز ایستد ما نیز از کار دست می کشیم.».(4)

پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله می فرمایند:

«بهشتیان برای هیچ یک از امور دنیا پشیمان نمی شوند مگر برای ساعتی