فرهنگ اخلاق صفحه 291

1- 433. ینابیع الحکمه، ج 2، ص 408، ب 63، ف 1، ح 39

2- 434. همان، ص 405، ح 26

3- 435. در بحث توسّل با تفصیلی بیشتر به این مقوله پرداخته ایم.

«هیچ گروهی گرد هم نمی آیند که در مجلس آنها یاد خدای متعال و یاد ما نباشد مگر آنکه آن انجمن در روز قیامت مایه حسرت آنان خواهد بود.».

آنگاه می افزایند:

«(پدرم) امام باقر علیه السلام فرمودند: به راستی یاد ما یاد خداست و یاد دشمن ما یاد شیطان است.».(1)

رسول خدا صلی الله علیه وآله نیز می فرمایند:

«ذِکْرُ عَلِیٍّ عِبادَهٌ».(2)

«یاد علی علیه السلام عبادت است».

همچنین می فرمایند:

«زَیِّنُوا مَجالِسَکُمْ بِذِکْرِ عَلِیِ ّ بْنِ أَبِی طالِبٍ علیه السلام».(3)

«مجالس خود را یا یاد علی علیه السلام زینت بخشید».

آداب ذکر

گرچه اسماء شریف خدای متعال ذاتاً نورانی است و تلفّظ و تکرار آنها حتی بدون انگیزه و رعایت آداب ضروری می تواند آدمی را از آثار طبیعی آن بهره مند سازد، لیکن علمای اخلاق برای بهره مندی هر چه بیشتر از ثمرات معنوی ذکر، آداب و شرایطی را یادآور شده اند که پرهیز از پیروی افراد نااهل و گمراه در انتخاب ذکر، تبعیت از صاحبان شریعت و حاملان وحی و طبیبان روحانی، دارا بودن اخلاص و نیّت پاک و توجّه و حضور قلب کامل را می توان از مهم ترین