فرهنگ اخلاق صفحه 328

1- 493. معراج السعاده، ص 524

2- 494. وسائل الشیعه، ج 1، ص 88، ب 20 از مقدمه عبادات، ح 11

3- 495. زندگانی و شخصیّت شیخ انصاری، ص 90 و 382

در باره مرحوم شیخ مفید - رضوان اللَّه تعالی علیه - که از شخصیّت های درخشان شیعه است نیز می نویسند:

«شب ها اندکی می خوابیده و پیوسته به نماز، مطالعه، تدریس و تلاوت قرآن مشغول بوده است.».(1)

در شرح حال مرحوم شیخ حسن علی اصفهانی معروف به «نخودکی» متوفّای سال 1361 هجری قمری هم نوشته اند:

وی از دوازده تا پانزده سالگی تمام سال، شب ها تا صبح بیدار، و روزها روزه می گرفته است. از آن پس نیز تا پایان عمر سه ماه رجب، شعبان و رمضان را روزه دار بوده و شب ها تا صبح نمی آرمیده است.

در خلال یکی از سفرهای خود به مشهد رضوی، بیش از یک سال، هر شب قرآن را در حرم مطهر حضرت رضا علیه السلام ختم نموده، و زمانی که یکی از سادات، سجّاده و رختخوابی را به عنوان هدیه برای ایشان می فرستد، می فرماید:

به خاطر سیادت شما سجّاده را می پذیرم ولی نیازی به رختخواب نیست. زیرا بیست و پنج سال است که پشت و پهلوی خود را بر بستر استراحت ننهاده ام.

آقای نظام التولیه نقل می کند:

شبی از شب های زمستان که هوا بسیار سرد، و برف می بارید، خدّام آستان مبارکه گفتند: به علّت سردی هوا و بارش برف زائری در حرم نیست و از من خواستند تا اجازه دهم درب حرم را ببندند. چون