فرهنگ اخلاق صفحه 340

1- 507. سوره کهف، آیات 103 و 104

حال می پندارند کار نیک انجام می دهند.».

« أَ فَمَنْ زُیِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَناً... ».(1)

«آیا کسی که زشتی کردارش بر او آراسته گشته و آن را نیک می بیند (همانند واقع بینان است؟)».

آری، گره کور و درد بی درمان که پشتِ بندگان خدا را خمیده، و گام های همیشه استوار آنان را در مسیر ارشاد خلق سست ساخته، جهل و نادانی است، و از عوامل اصلی انحرافات و لغزش های آدمی و آنچه که وی را به طور جدّی از پرداختن به خودشناسی، خودسازی، و اصلاح خویش باز می دارد، خود دوستی و علاقه نادرست به خویشتن است.