فرهنگ اخلاق صفحه 360

1- 536. زندگانی آن مرحوم، ص 116

2- 537. ارشاد شیخ مفید، ج 1، ص 241، ب 3، ف 19

هم آن حضرت می فرمایند:

«وَ اللَّهِ لَدُنْیاکُمْ هَذِهِ أَهْوَنُ فِی عَیْنِی مِنْ عِرَاقِ خِنْزِیرٍ فِی یَدِ مَجْذُومٍ.».(1)

«به خدا سوگند! این دنیای شما در چشم من از استخوان بی گوشت خوکی که در دست مجذومی باشد پست تر و بی ارزش تر است.».

و نیز می فرمایند:

«دنیا و آخرت دو دشمن متفاوت و دو مسیر از هم جدایند، کسی که دنیا را دوست داشته، به آن دل بندد، آخرت را دشمن داشته، با آن دشمنی نماید. و آن دو بسان مشرق و مغربند که رونده بین آنها هر قدر به یکی نزدیک تر شود از دیگری فاصله می گیرد. علاوه بر آن، آنها همانند دو بانوی یک شوهرند (که هرگز با هم سازگار نگردند.)».(2)

امام صادق علیه السلام نقل می کنند که رسول خدا صلی الله علیه وآله فرموده اند:

«إِنَّ أَوَّلُ ما عُصِیَ اللَّهُ بِهِ سِتَّهٌ: حُبُّ الدُّنْیا وَ حُبُّ الرِّئاسَهِ وَ حُبُّ الطَّعامِ وَ حُبُّ النَّوْمِ وَ حُبُّ الرَّاحَهِ وَ حُبُّ النِّساءِ.».(3)

«نخستین اموری که خدای متعال بدانها نافرمانی شد شش خصلت بود: محبّت به دنیا، علاقه به ریاست، دوستی خوراک (شکم پرستی)، علاقه به خواب (پُر خوابی)، راحت طلبی و وابستگی به زن.».

امیر مؤمنان علی علیه السلام دنیا را اینگونه ترسیم می فرمایند:

«قصه دنیا همچون داستان مار است که چون دست بر آن کشیده شود