فرهنگ اخلاق صفحه 361

1- 538. نهج البلاغه ترجمه فیض الاسلام، ص 1192، ح 228

2- 539. همان، ص 1133، ح 100

3- 540. وسائل الشیعه، ج 15، ص 339، ب 49 از جهاد نفس، ح 3 ؛ خصال، ج 1، ص 330، ب 6، ح 27

(ظاهرش) نرم، ولی اندرونش زهر کشنده است! فریب خورده نادان به سویش گراید و خردمند فرزانه از آن دوری گزیند».(1)

همچنین حضرتش می فرمایند:

«سوگند به خدا اگر شب بر روی خارِ (سر تیز) سَعدان بیدار بگذرانم و مرا در غل ها بسته، (به این سو و آن سو) بکشند، نزد من محبوب تر است از اینکه خدا و رسول را روز رستاخیز در حالی ملاقات کنم که بر بعضی از بندگان ستم کرده و چیزی از مال دنیا را غصب کرده باشم.

چگونه به کسی ستم نمایم برای نفسی که با شتاب به کهنگی و پوسیدگی باز می گردد؟!».

... سوگند به خدا اگر هفت اقلیم را با هر چه در زیر آسمان است به من دهند تا با ربودن پوست جوی از دهان مورچه ای خدا را نافرمانی کنم چنین نخواهم کرد!

بی تردید دنیای شما نزد من خوارتر و پست تر از برگی است که در دهان ملخی باشد که آن را می جود. علیّ را با نعمتی که از دست می رود و لذّتی که بر جای نمی ماند چه کار!...».(2)