فرهنگ اخلاق صفحه 364

1- 547. امالی مفید رحمه الله، ص 43، ح 1 ؛ منتهی الآمال، ج 2، ص 12

بوییدنی ها مشک می باشد که خونی از ناف حیوانی است. و بهترین شنیدنی ها غنا است که گناه می باشد و چیزی که دارای چنین اوصافی باشد عاقل برای آن آه نمی کشد.

جابر گوید: به خدا سوگند! از آن پس دیگر دنیا بر دلم خطور نکرد.».(1)

امام صادق علیه السلام می فرمایند:

«هرگاه عالم را دوستار دنیا یافتید، وی را نسبت به دینتان متّهم سازید. زیرا دوست هر چیزی گرد محبوبش می گردد.».

همچنین می فرمایند:

«خداوند به حضرت داود علیه السلام وحی فرستاد که میان من و خود، عالم فریفته دنیا را واسطه قرار مده که تو را از دوستیم باز می گرداند! زیرا آنان راهزنان طریق بندگانِ جویای منند. کمتر چیزی که در مورد آنان روا دارم این است که شیرینی مناجاتم را از دل هایشان بر گیرم!».(2)

عبرت از دنیا

مرحوم صدوق از امام صادق علیه السلام نقل کرده که فرمودند:

«روزی حضرت داود علیه السلام بیرون رفت و زبور می خواند. و آن حضرت هنگامی که مشغول خواندن زبور می شد، هیچ کوه و سنگ و پرنده و درنده ای نبود جز آنکه با او همنوا می گشت. تا آنکه به کوهی رسید.

بالای آن کوه پیامبری به نام حزقیل عبادت می کرد. وقتی زمزمه کوه و آواز درندگان و پرندگان را شنید دانست که حضرت داود می آید.