فرهنگ اخلاق صفحه 366

1- 550. امالی صدوق رحمه الله، ص 99، م 21، ح 8 ؛ بحار الأنوار، ج 14، ص 25

می فرمودند: ای سعد! اگر چیزی به دستم رسید بی نیازت خواهم کرد.

مدتی به همین حال گذشت و اندوه رسول خدا صلی الله علیه وآله برای او شدّت گرفت. خدای سبحان که از این اندوه آگاه بود، جبرئیل را با دو درهم به سوی آن حضرت فرو فرستاد.

جبرئیل عرض کرد: ای محمّد! خدای بزرگ از غمی که برای سعد دارید آگاه است. آیا دوست دارید او را بی نیاز کنید؟ فرمودند: آری، عرض کرد: این دو درهم را به سعد دهید تا با آن تجارت کند...

رسول خدا صلی الله علیه وآله دو درهم را به او داده، فرمودند: با آن تجارت کن و خرج خود را به دست آور...

سعد مشغول تجارت شد. چیزی را که یک درهم می خرید به دو درهم می فروخت. و در مقابل آنچه برایش دو درهم پرداخته بود چهار درهم دریافت می کرد! (در اثر بلند پروازی و زیر پا گذاشتن انصاف) دنیا به او روی آورده، مال و تجارتش فراوان گشت، و هنگامی که آن حضرت برای نماز تشریف می آوردند، بر خلاف گذشته برای نماز آماده نشده و مشغول دنیا بود.

پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله پیوسته به او می فرمودند: ای سعد! دنیا تو را از نماز بازداشته است! و او پاسخ می داد: چه کنم؟ مالم را ضایع سازم؟! به این مرد جنسی فروخته ام می خواهم پولش را دریافت کنم، از آن دیگری چیزی خریده ام باید وجه آن را بپردازم!

رسول خدا صلی الله علیه وآله بیش از پیش برای او اندوهگین شده بودند. سرانجام جبرئیل نازل شده، عرض کرد: ای محمّد! خداوند از غمت آگاه است. کدام یک از دو حال سعد را بیشتر دوست دارید؟ پیامبر خدا صلی الله علیه وآله فرمودند: ای جبرئیل! دنیای سعد آخرتش را به باد داد، البته حال