فرهنگ اخلاق صفحه 401

1- 600. سوره نساء، آیه 142 ؛ در آیه 38 نیز ریا در بذل مال و نشان دادن انفاق به مردم از نشانه ها و صفات متکبّرین بر شمرده شده است.

2- 601. سوره ماعون، آیه 4 - 6

رَبِّهِ أَحَداً ».(1)

«هر کس به لقای پروردگارش امید دارد باید عمل شایسته انجام دهد و هیچ کس را در عبادت پروردگار خود شریک نسازد.».

شداد ابن اوس گوید: به حضور رسول خدا صلی الله علیه وآله شرفیاب شدم ،آن بزرگوار را ناراحت (و گریان) دیدم. سبب آن را جویا شدم، فرمودند:

«بر امّتم از شرک بیمناکم! عرض کردم: مگر آنان پس از شما مشرک خواهند شد؟ پاسخ دادند: البته آنان خورشید و ماه و بت و سنگ را پرستش نمی کنند ولی با اعمال خود ریا خواهند کرد! و ریا همان شرک است. (سپس این آیه را قرائت فرمودند:)« فَمَنْ کانَ یَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ... »».(2)

امام صادق علیه السلام هم می فرمایند:

«کُلُّ رِیاءٍ شِرْکٌ إِنَّهُ مَنْ عَمِلَ لِلنَّاسِ کانَ ثَوَابُهُ عَلَی النَّاسِ وَ مَنْ عَمِلَ لِلَّهِ کانَ ثَوَابُهُ عَلَی اللَّهِ».(3)

«هر گونه ریایی شرک است، هر که برای مردم کار کند پاداش آن بر عهده آنان است. و هر کس برای خدا کار کند ثوابش بر خداست.».

و نیز می فرمایند:

قالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ: أَنا خَیْرُ شَرِیکٍ مَنْ أَشْرَکَ مَعِی غَیْرِی فِی عَمَلٍ عَمِلَهُ لَمْ أَقْبَلْهُ إِلّا ما کانَ لِی خالِصاً.».(4)