فضائل شیعه صفحه 11

دو هزار سال قبل از خلقت آدم و هنگامی که خداوند، آدم را آفرید من، علی، فاطمه، حسن و حسین علیهم السلام در مقابل عرش پروردگار بودیم و او را تسبیح می گفتیم و فرشتگان به تسبیح ما، تسبیح می گفتند. به فرشتگان دستور داد که آدم را سجده کنند و به ما چنین دستوری نداد. تمام فرشتگان سجده کردند جز ابلیس که این کار را انجام نداد.

سپس خداوند بزرگ فرمود: «أَسْتَکْبَرْتَ أَمْ کُنتَ مِنَ الْعَالِینَ» مقصود از عالین، پنج تن بودند که نام آنها بر سرادق عرش خداوند نوشته شده بود و ما کسانی هستیم که

خلایق از طریق ما می توانند به خداوند نزدیک شوند و به وسیله ما هدایت می شوند و کسی که ما را دوست داشته باشد، خداوند او را دوست می دارد و او را در بهشت ساکن می گرداند و کسی که با ما دشمنی داشته باشد، خداوند او را دشمن می دارد و او را در آتش جهنّم جای می دهد. و این را بدان که کسی جز حلال زاده ما را دوست ندارد.

حدیث شماره هشتم

8. حدّثنا عبداللَّه بن محمّد بن عبدالوهّاب [باسناد یرفعه ]قال: حدّثنا محمّد ابن حمران، عن أبیه، عن أبی عبداللَّه جعفر بن محمّد الصادق علیه السلام قال:

خرجت أنا و أبی ذات یوم الی المسجد فاذا هو بأناس من أصحابه بین القبر و المنبر، قال: فدنا منهم و سلّم علیهم و قال:

انّی و اللَّه لاحبّ ریحکم و أرواحکم، فأعینو علی ذلک بورع و اجتهاد. و اعلموا أنّ و لایتنا لا تنال الاّ بالورع و الاجتهاد، من ائتمّ منکم بقوم فلیعمل بعملهم، أنتم شیعه اللَّه و أنتم أنصاراللَّه و أنتم السابقون الاوّلون و السابقون الآخرون و السابقون فی الدنیا الی محبّتنا و السابقون فی الآخره الی الجنّه.

ضمنت لکم الجنّه بضمان اللَّه عزّ و جلّ و ضمان النبی صلی الله علیه وآله و أنتم الطیبون و نساوکم الطیبات، کلّ مومنه حوراء و کلّ مؤمن صدّیق.

کم من مرّه قال أمیر المؤمنین علیه السلام لقنبر:

أبشروا و بشّروا فواللَّه لقد مات رسول اللَّه صلی الله علیه وآله و هو ساخط علی امّته الاّ الشیعه [ألا و انّ لکلّ شی ء عروه و عروه الدین الشیعه].